Τετάρτη, 1 Δεκεμβρίου 2010

Brouwerij Van Steenberge :: ένας "Τραγικός Πειρατής" στο ποτήρι μου !!

Η Ζυθοποιία της Van Steenberge στο Ertvelde του Βελγίου έχει δώσει ασφαλώς δείγματα γραφής καταπληκτικά στον χώρο της ζυθοποίησης και παραγωγής πολύ καλών ales.
H Brouwerij BIOS - Van Steenberge έχει ετήσια παραγωγή στα 55.000 εκατόλιτρα, από τα οποία το 30% αφορά μπύρες lager (βυθοζύμωτες δηλαδή) και το υπόλοιπο 70% μπύρες αφροζύμωτες, δηλαδή ales.


Στην Ανατολική Φλάνδρα και στην ευρύτερη περιοχή που ονομάζεται Evergem (περί τους 35.000 κατοίκους όλη η περιοχή μόνο) βρίσκονται τα καζάνια της Ζυθοποιίας. Ο Paul Van Steenberge ο Β' είναι από το 1985 ο ηγητής αυτής της υπέροχης προσπάθειας που συντελείται εκεί και έχει να περηφανεύεται για την παραγωγή μιας σειράς ποιοτικότατων ετικετών, όπως αυτή του Χρυσού Δράκου (Gulden Draak), τις ετικέτες της Augustijn, τις Piraat-ικές, τη Leute Bok! Οι μπύρες της Brewery Van Steenberge είναι πάρα πολλές, απλά εδώ αναφέρω αυτές που μπορεί να βρει κάποιος πλέον και στην Ελλάδα!

Σήμερα θα πούμε μερικές κουβέντες για δυο (2) από τις ετικέτες της Ζυθοποιίας αυτής τις οποίες κάποιος μπορεί να τις αγοράσει και να τις δοκιμάσει στην Ελλάδα !!
Έτσι , θα μιλήσουμε για έναν Τράγο κί έναν Πειρατή !!

 LEUTE Bokbier
στα 7,5% ABV
 Μια "Τραγική" μπύρα είναι η πρώτη που θα μας απασχολήσει λοιπόν σήμερα. Η μπύρα αυτή έχει σαν πρώτη ημερομηνία παραγωγής το 1927.

Στα Φλαμανδικά η λέξη bok, όπως είναι γνωστό ασφαλώς, σημαίνει τράγος. Μια μπύρα του τράγου δηλαδή. Μια bokbier που με έξυπνο λογοπαίγνιο μας φορτίζει και μας απασχολεί διπλά.
Bok – Bock : Από τη μια ο Τραγούλης πάνω στην ετικέτα και η ορθογραφία του μας παραπέμπουν σε αυτό που είπαμε παραπάνω … δηλαδή στον τράγο! Από την άλλη, η προφορά και η ηχητική απόδοση της λέξης μας κατευθύνουν στο Bock ..
Έτσι υποδηλώνεται και το είδος της μπύρας μας που είναι μια Doublebock ale. Ανήκει δηλαδή στις χειμωνιάτικες, εποχιακές, δυνατές σε αλκοόλ μπύρες που πήραν το όνομά τους από το διαμέρισμα Einbeck στη Γερμανία ( beck με παραφθορά bock) και παρασκευάστηκαν για πρώτη φορά στο Μόναχο στις αρχές του 17ου αιώνα (1612).
Επειδή τότε το 1927 στις φάρμες της Ζυθοποιίας, όπου έβρισκαν τον απαιτούμενο λυκίσκο για την παρασκευή μπύρας, υπήρχαν πολλοί τράγοι, στην ετικέτα μας φιγουράρει ο τράγος παρέα με τον λυκίσκο και ένα βαρέλι …

Η μπύρα από τη στιγμή που παρασκευάστηκε το 1927 έπαψε τον αμέσως επόμενο χρόνο να βγαίνει στην παραγωγή. 70 χρόνια αργότερα η Ζυθοποιία Van Steenberge αποφάσισε να επαναλανσάρει την μπύρα αυτή με το όνομα LEUTE που σημαίνει ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΗ στη γλώσσα της Φλάνδρας …

Ένας ευχάριστος τράγος που υπόσχεται μια τραγική ευχαρίστηση …
 Ανοιχτό καφέ που πορτοκαλίζει βαθιά κάτω από το φως το σώμα της. Αμέσως σχηματίζεται ένας πλούσιος σχεδόν μπεζ αφρός που θα κάτσει επιβλητικά στο πάνω μέρος του ομολογουμένως περίεργου ποτηριού που στο κάτω μέρος του έχει σχήμα καμπυλωτό - ωοειδές. Για το λόγο αυτό υπάρχει και η ξύλινη βάση του με την τρύπα-καμπύλη στη μέση, ώστε να εφαρμόζει και να κάθεται το ποτήρι εκεί μέσα…

Όμορφη σίγουρα η εμφάνισή του με τον τράγο μας να παίρνει πόζα με background πολλές μπεζόλευκες μπουρμπουλήθρες που θα παραμείνουν μέχρι τέλους ...

Άρωμα: αχνό αρχικά το άρωμα με τα malts να έχουν ξεκάθαρα τον πρώτο και μοναδικό λόγο για αρκετή ώρα. Όταν η μπύρα μας αρχίσει να πιάνει για τα καλά τους 10 βαθμούς Κελσίου, τότε αποφασίζουν επιτέλους να αναδειχτούν και άλλα πράγματα όπως φρούτα, ελαφρώς σοκολάτα, λυκίσκος και αμυδρά το αλκοόλ. Σαν να στρώνει η κατάσταση αρκετά θα έλεγα. Το άρωμα γίνεται σαφώς πιο έντονο, πιο περίπλοκο και ολίγον πιο γλυκό.

Γεύση: … εδώ σταματάμε. Επαναπροσδιορισμός : ξεχνώ αμέσως αυτό που είχα στο μυαλό μου για αυτή την μπύρα, αυτό που περίμενα να αισθανθώ. Η αλήθεια είναι ότι θεωρούσα πως πρόκειται για μια μπύρα που καθότι Βελγίδα στην καταγωγή και δη σκούρα θα μπορούσε να αποτελεί μιας πρώτης τάξης τελείωμα μιας βραδιάς μετά από ένα γεύμα ή μετά από μια μπυροκατάνυξη όπου έχουν προηγηθεί άλλες μπύρες. Επηρεασμένος μάλιστα και από τις άλλες ετικέτες της Van Steenberge που είναι ιδανικές για ένα απολαυστικό τελείωμα και έχοντας κατά νου άλλες τέτοιου τύπου boκ , όπως για παράδειγμα της La Trappe (αναφέρω αυτή μιας και θεωρώ πως οι περισσότεροι την έχετε δοκιμάσει) έπαθα μια μικρή τραγική έκπληξη. Αναθεωρώ λοιπόν και αρχίζω: μια μέτρια σε γλυκύτητα μπύρα με εξίσου μέτρια πικράδα. Malts και λυκίσκος παίζουν εξίσου ισορροπημένα. Η μαγιά παρούσα ενώ κάποιες νότες καφέ-σοκολάτας και καρυκευμάτων εμφανίζονται ανά τακτά διαστήματα. Low profile η γεύση της, καθόλου έντονη θα έλεγα. Σαν να επιθυμεί να παραμείνει όσο πιο πολύ μπορεί στην αφάνεια. Με το πέρασμα της ώρας και καθώς ανεβάζουμε βαθμούς θερμοκρασίας… αρχίζει σιγά σιγά να δυναμώνει το όλο σκηνικό και τουλάχιστον έτσι να καταφέρνει έστω και στο φινάλε να μας δηλώσει τη δική της χάρη.

Επίγευση: μέτριας διάρκειας το τελείωμα με μια καλή ισορροπία γλυκού-πικρού αρχικά, αλλά με τον λυκίσκο και την πικράδα να κλείνουν τελικά την αυλαία. Υποψία καρυκευμάτων και στο τελείωμα με κάποια άποψη καφέ-σοκολάτας πολύ αχνή.

Σώμα μέτριο προς ελαφρύ θα έλεγα. Πίνεται ευχάριστα και διεγείρει πολύ ουδέτερα τον ουρανίσκο. Το αλκοόλ της καλά κρυμμένο …


Δεν είναι τελικά τόσο τραγικά τα πράγματα όσο μου φάνηκαν στην αρχή. Ίσως φταίει το γεγονός ότι περίμενα κάτι πιο έντονο, πιο δυνατό, πιο περίπλοκο αρωματικά και γευστικά, πιο Βέλγικο εν ολίγοις !! Αντιθέτως θεωρώ πως η Leute bokbier αποτελεί μια πρώτης τάξης επιλογή για συνοδεία φαγητού (κρεάτων, αλλαντικών και σκληρών τυριών κυρίως). Μια εναλλακτική άποψη και μια νέα δυνατή επιλογή , τουλάχιστον για εμένα που μου αρέσει να γευματίζω παρέα με σκούρες ετικέτες από Γερμανία και Τσεχία, όπως κάποιες Dunkels ή κάποιες dunkelweizens …

Βαθμολογία: 7,25


Piraat 9
μια Belgian Strong Blond Ale στα 9% ABV
(Η πιο γνωστή , αλλά και πιο δυνατή συνάμα, ετικέτα είναι αυτή της Piraat 10,5 που θα αφιερώσω κάποια λογάκια κάποια στιγμή στο μέλλον.)


Πολλές ετικέτες παγκοσμίως έχουν σαν θέμα τους την θάλασσα και ό,τι περιστρέφεται γύρω από αυτήν. Ίσως επειδή είναι γνωστή η σχέση μπύρας και ναυτικών μιας και θεωρούνταν στα παλιότερα χρόνια πως δυνάμωνε τους ναυτικούς που περνούσαν μήνες στα καράβια με τις ευεργετικές ιδιότητες που έχει τόσο το κριθάρι και ο λυκίσκος, όσο η μαγιά και οι βιταμίνες. Για την ανθεκτικότητα και συντήρηση μάλιστα της μπύρας είναι γνωστό φυσικά πως χρησιμοποιούνταν περισσότερος λυκίσκος και αλκοόλ...

Ένας Πειρατής, λοιπόν, για σήμερα με αρκετό αλκοόλ και επίσης αρκετό λυκίσκο, περισσότερο όμως αρωματικό παρά για να ενδυναμώσει την πικράδα. Εξάλλου η Piraat γενικά συγκαταλέγεται στις ιδιαίτερα αρωματικές και γλυκές μπύρες στο σύνολό της ...


Μια πανέμορφη χρυσόξανθη θάλασσα το πληθωρικό της σώμα. Μια θάλασσα που ευχαρίστως θα έπλεα επί μήνες αν ήμουν πειρατής ... Αλλά ,όπως όλες οι υδάτινες δυνάμεις στον κόσμο, κρύβουν μέσα τους οργή και σηκώνουν συχνά - πυκνά ... κύματα ... που "αφρίζουν" ..
Λευκός , πληθωρικός και ιδιαίτερα δυνατός και δεμένος ο υδάτινος όγκος που θυμώνει εκεί ψηλά... σκεπάζει με μεγαλοπρέπεια και δέος την επιφάνεια σχηματίζοντας τα γνωστά μας λευκά απόνερα, δείγμα της απίστευτης δυναμικότητας και του σνομπισμού...
Ασφαλώς και το πολύ όμορφο ποτήρι-τουλίπα .. βοηθάει στο να δούμε τον αφρό από τα κύματα της θάλασσας σε όλο του το μεγαλείο ... Αργά αργά.. τα κύματα θα καταλαγιάσουν, αφήνοντας όμως τα ίχνη τους και τη δύναμή τους παντού μέχρι το τέλος ...

Άρωμα: Δυνατό, γλυκό και πολύ έντονο άρωμα με τον λυκίσκο να επικρατεί και κατόπιν τα malts με κάποια φρούτα και καραμέλα. Ο λυκίσκος εξάλλου που είναι ο Styrian Goldings φημίζεται για τα αρωματικά του κυρίως αποτελέσματα, σε σχέση με άλλου τύπου λυκίσκους. Ελαφριά αχνοφαίνονται μπαχάρια και το αλκοόλ.

Γεύση:Αρκετά γλυκιά θα χαρακτήριζα την αίσθηση που αποκομίζεις. Malts, μαγιά, ζάχαρη-καραμέλα παίζουν ταυτόχρονα μαζί με κάποια μπαχάρια (κόλιανδρος όπως αναγράφεται επάνω στην ετικέτα). Το άρωμα του λυκίσκου εξακολουθεί να αποσπά την προσοχή σου πολύ ευχάριστα ...

Επίγευση: εξίσου γλυκό φινάλε μέσα στην πληθώρα κυμάτων της φουρτουνιασμένης θάλασσας. Ζάχαρη αρχικά και κάπου στα τελειώματα νιώθεις μια διακριτική παρουσία λυκίσκου και κάποια τσιμπήματα του αλκοόλ στον ουρανίσκο ...σε αυτό το μακράς διάρκειας ταξίδι !


Σώμα αρκετά καλό θα έλεγα, ανθρακικό σε δράση, αλκοόλ που κάνει γενναία περάσματα από στιγμές σε στιγμές ... Μου άρεσε, αλλά θα την προτιμούσα ελαφρώς πιο μπαλαντζαρισμένη όσον αφορά τη σχέση γλύκας-πικράδας. Ένα κλικ λιγότερη ζάχαρη θα ήταν ιδανικό για να με κάνει με μεγαλύτερη ευκολία να ριχτώ κι εγώ στα κύματα και να τρομοκρατήσω με βία τα διερχόμενα πλεούμενα που θα βρισκα στο διάβα μου ... σαν τυπικός πειρατής των θαλασσών ... σαν Σαρακηνός ... !

Βαθμολογία: 7,75

Στην πορεία θα ασχοληθούμε και με τις υπόλοιπες ετικέτες που έρχονται στη χώρα μας από την πολύ καλή αυτή ζυθοποιία του Βελγίου. Ως τότε ...




Pache ... !!!

2 σχόλια:

  1. ωραιος ο Μίχος. Για την Leute συμφωνώ ... τίποτα το ιδιαίτερο αν εξαιρέσης το ποτήρι της. Για την Piraat εγω θα έδινα και κάτι παραπάνω ... ίσως μου κάθεται καλύτερα ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. "Nα ριχτώ κι εγώ στα κύματα και να τρομοκρατήσω με βία τα διερχόμενα πλεούμενα που θα βρισκα στο διάβα μου ... σαν τυπικός πειρατής των θαλασσών ... σαν Σαρακηνός ...!"

    Τι να πει κανεις για τη συγγραφη του Μιχου?

    Οσο για τις μπυρες, η leute προσπαθει να συνδιασει το "dinkability" μιας dunkel, ας πουμε ,με τη γευση μιας strong belgian ale.Και νομιζω οτι το καταφαιρνει.
    Οσο για την Piraat καλυτερη η 10αρα αλλα και η 9 ειναι μια απο τις αγαπημενες μου.Υπεροχος συνδιασμος του γλυκου με τα μπαχαρια.Αλλωστε σα πειρατης και εγω, απο καιρο εχω ριχτει στα κυματα του λευκου αφρου της.Χα χα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή