Κυριακή, 13 Φεβρουαρίου 2011

Schalchner weisse 5-korn

75 ετη παραγωγης ζυθου γιορτασε το 2010 η ζυθοποιια Schwendl brau για την οποια εχουμε αναφεθρει σε προηγουμενη 2πλη μπυροδοκιμη εδώ.


Με αφορμη λοιπον αυτην την επετειο εβγαλε στην αγορα μια νεα σταρενια η οποια όπως αναφερει στην ετικετα (obergariges 5-korn) είναι προιον υψηλης ζυμωσης 5 διαφορετικων ειδων σιτου κ την παρουσιασε στο γενέθλιο φεστιβαλ που διοργάνωσε στην εδρα της. (βιντεο).

Εμεις λοιπον ως αγρυπνοι δοκιμαστες που ειμαστε φροντισαμε να γευτουμε την νεα αυτην προκληση κ να σας μεταφερουμε την αποψη μας.


Μπολικα αρωματα μαγιας,ωριμων φρουτων κ ψωμιου (από τα 5 σιταρια μαλλον) αναδύονται με το ανοιγμα της ρετρο φιαλης,σερβιρω κ παρατηρω το ομορφα φωτεινο καφε-πορτοκαλι χρωμα της να γεμιζει το ποτηρι ενώ το μετριο σωμα της είναι ευκολα αντιληπτο…
Ο αφρος είναι λιγακι τσιγκούνης κ δεν χαριζεται,λευκος,μετρημενος κ μικρης διαρκειας…μας προετιμαζει τελικα για την γευση της.
Βασικα ηξερα τι να περιμενω με 4,9% αλκοολ -από μια ζυθοποιια η οποια είναι γνωστη για τις ντελικατες σταρενιες που παραγει- αλλα η ελπιδα σβηνει τελευταια βλεπετε…
Ελαφρια λοιπον η γευση της,ανθρακουχα,ολιγο πιπερατη με τσιμπιματα λυκισκου κ ελαχιστων φρουτων δεν είναι ικανη να ξυπνησει τον Βαυαρο ποτη μεσα σου…
Στα ιδια μονοπατια κ η επιγευση της καθοτι ουδετερη με μικρες δοσεις λυκισκου κ ανθρακικου.

Γενικα προκειται για μια ευκολοπιωτη σταρενια κ ομολογω ότι πριν ανοιξω την φιαλη περιμενα κατι καλυτερο από την συγκεκριμενη ζυθοποιια,ποσο μαλλον όταν προκειται για μια επετειακή μπυρα την οποια βαθμολογω με 6/10.


3 σχόλια:

  1. Σε κάποιο άρθρο που διάβαζα τελευταία, για την Imfinium συγκεκριμένα - τη συνεργασία της Samuel Adams με τη Weihenstephaner στο να φτιάξουν ένα νέο είδος μπύρας σεβόμενοι το "Νόμο περί Καθαρότητας της Μπύρας", έλεγαν οι δημιουργοί της πως ο περιορισμός χρήσης μόνο βύνης, λυκίσκου και μαγιάς, έκανε πολύ δύσκολη τη δημιουργία μιας ξεχωριστής μπύρας, σε αντίθεση με άλλες σχολές ζυθοποίησης, που μπορούν να προσθέσουν ζάχαρη, φρούτα και κάθε λογής μπαχάρια, δημιουργώντας τις γεύσεις που θέλουν. Στις γερμανικές μπύρες, υπό το καθεστώς της "Καθαρότητας", για να δημιουργήσει ο ζυθοποιός μια μπύρα που να ξεχωρίζει (ιδιαίτερα συγκρινόμενη με κάποιες δοκιμασμένες κι αγαπητές συνταγές), πρέπει να είναι μεγάλος μάστορας! Στην περίπτωσή της Schwendl brau... μάλλον δεν έχουμε να κάνουμε με κάποιο μεγάλο μάστορα, έτσι Γιώργη; :D

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Νικολα κοιτα,προκειται για μια μικρη ζυθοποιια η οποια προσπαθει πολυ απο οτι εχω καταλαβει.
    οι 2 προηγουμενες ετικετες της που δοκιμασα μου αφησαν πολυ καλες εντυπωσεις κ θα τις προτιμησω ξανα χωρις δευτερη σκεψη,ηταν πολυ καλες,οχι κορυφαιες αλλα αρκετα αξιολογες.
    Η συγκεκριμενη τωρα βγηκε αδυναμη,ισως ειχαν τον λογο τους η΄δεν τους βγηκε η συνταγη..μπορει ακομα να αφουγκραστηκαν την αγορα για κατι ελαφρυ για μεγαλυτερη καταναλωση...
    Επειδη ομως θελω να ειμαι ακριβοδικαιος θα την δοκιμασω ξανα αμμεσα,εχω ακομα 1 φιαλη κ θα προσθεσω οτι διαφορετικο παρατηρησω εαν βεβαια υπαρχει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Το γνωστό weissοπότηρο Γιώργαρε είναι όλα τα λεφτά ...
    Τώρα, όσον αφορά το θέμα που τέθηκε, πράγματι οι Γερμανοί ως μέρος της αυστηρής τους παράδοσης αυτο-περιορίζονται σημαντικά στη δημιουργία κάτι πρωτότυπου και διαφορετικού! Μη ξεχνάμε όμως πως κάθε μπύρα έχει την ώρα και το σκοπό της κατανάλωσής της, πράγμα που καθιστά τις γερμανικές σταρόμπυρες το ιδανικό συνοδευτικό στην αρχή ενός καλού γεύματος ή κατά τη διάρκεια μιας πολύ ζεστής ημέρας!
    Σχολές και σχολές ζυθοποίησης! Πώς να το κάνουμε ... Έκαστη στο είδος της και ιδανική για την ανάλογη περίπτωση!

    ΑπάντησηΔιαγραφή