Αged Stilton παρέα με Asahi Black

Η αγαπημένη μπύρα πάει με όλα! Όρεξη να'χετε και φαντασία (βλέπε προ-προηγούμενο ποστ). Εδώ στους Μπυραματισμούς αρεσκόμαστε όχι μόνο στις νέες γεύσεις μα και στο να αλλάζουμε τις καθιερωμένες αντιλήψεις του κόσμου γύρω από το αγαπημένο μας ποτό. Μία από αυτές λοιπόν θεωρεί τη μπύρα ανάξια να συνοδεύσει ένα καλό τυρί, το οποίο για τους περισσότερους ταιριάζει καλύτερα με το κρασί. Αμ δε! Με πλήρη σεβασμό στο απόσταγμα της αμπέλου, εμείς σας λέμε ότι με την κατάλληλη μπύρα μπορείτε να συνοδεύσετε εξίσου καλά τα τυριά σας - και μάλιστα έχουμε και πληθώρα αποδείξεων.

Επανερχόμαστε λοιπόν σήμερα στο θέμα ''Τυρί και μπύρα'' με μία νέα πρόταση: aged stilton (ή ένα άλλο δυνατό μπλε τυρί) παρέα με Asahi Black (ή όποια άλλη μαυρόμπυρα προτιμάτε - ναι, και η Guinness ταιριάζει)

Σας πληροφορώ ότι ο συνδυασμός είναι αχτύπητος! Η καβουρδισμένη, καραμελο-σοκολατένια γεύση της μπύρας ταιριάζει παρα πολύ με τη ''βουτυρίλα'' που βγάζει το καλύτερο τυρί της Αγγλίας. Όπως είχε γράψει κάποτε κι ο Όργουελ, με μία υπερβολική δόση πατριδολατρείας είναι η αλήθεια, ''I fancy that Stilton is the best cheese of its type in the world''.

Η Asahi Black (Kuronama) πάλι, σίγουρα δεν είναι η κορυφαία μπύρα στον κόσμο στην κατηγορία της αλλά τα λεφτά της τα αξίζει. Πολλή ωραία εμφάνιση, αρώματα καραμέλας και καφέ, δεμένη και γεμάτη γεύση για αυτή τη dark lager με μόλις 5% α.φ. περιεκτικότητά σε αλκοόλ. Παράγεται στην Οσάκα της Ιαπωνίας από την Asahi (γνωστότερη ίσως για την Asahi Super Dry που εξάγει σε όλο τον κόσμο) ενω ζυμώνεται με τρία είδη καβουρδισμένης βύνης, λυκίσκο, ρύζι, καλαμπόκι και μαγιά της ζυθοποιίας. Εαν την πετύχετε πουθενά, δοκιμάστε την - με τυρί ή χωρίς!

Malmö :: Μπυραματισμοί στη Νότια Σουηδία

Το Malmö ιδρύθηκε το 1275 και για σειρά αιώνων ήταν η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Δανίας. Κατά τη διάρκεια του 17^ου αιώνα και με την υπογραφή της συνθήκης του Roskilde περνά στην κατοχή της Σουηδίας μαζί με όλη την περιοχή της Skåne (ή Scania, το νοτιότερο σημερινό τμήμα της Σουηδίας).Βρίσκεται ακριβώς απέναντι από την Κοπεγχάγη (20 λεπτά με το τρένο από την γέφυρα του Öresund) και αριθμεί περί τους 300.000 κατοίκους. Μικρή και όμορφη πόλη (τουλάχιστον το κέντρο της) με πλακόστρωτα δρομάκια γεμάτα μαγαζιά, πλατείες, κανάλια και γέφυρες.

Εκεί βρέθηκα για τις τελευταίες δύο βραδυές του ταξιδιού μου. Φτάσαμε απόγευμα Πέμπτης μετά από 3.5 ώρες διαδρομής με τρένο απο το Göteborg. Check in στο ξενοδοχείο και κατευθείαν έξω για βόλτα και καθαρό δροσερό αέρα!Ο πραγματικός σκοπός της βόλτας? Να εντοπίσω τον πρώτο μπυροσταθμό σ’ αυτό το τελευταίο μέρος του ταξιδιού μου! Ο πρώτος λοιπόν μπυροπροορισμός ήταν το ένα από τα δύο Bishops Arms της πόλης, στην Gustav Adolfs Torg 49. Αφού το εντόπισα, συνέχισα τη βόλτα μου για να επιστρέψω εκεί λίγο αργότερα.

Σε ζεσταίνει (στο μάτι) με το που μπαίνεις. Μακρόστενο, με μεγάλο bar κατά μήκος του μαγαζιού. Χώρος με τραπεζάκια μπαίνοντας δεξιά, καναπέδες και τραπεζάκια απέναντι από το bar...

Μαρμελάδα με Guinness παραγγελιά για τον Άγιο Πατρίκιο μέσα σε μια Σκοτεινή Κουζίνα! Saint Patrick Vs Dark Chef ...

Πριν μια εβδομάδα και συγκεκριμένα στις 17 του Μάρτη 2012, όπως συνηθίζεται σε όλο τον κόσμο εδώ και πολλά πολλά χρόνια, οι απανταχού Ιρλανδοί και Ιρλανδόφιλοι τίμησαν τον Παμμέγιστο Άγιό τους κλασσικά με άφθονη μπύρα !!! Και η φετινή Saint Patrick's Day 2012 ήταν μια ωδή στην μπυροποσία και μάλιστα μια ωδή στην Guinnesso-ποσία !!!

Πολλοί του τάξαν του Αγίου, αλλά μόνο μια κατάφερε να τον εντυπωσιάσει για μια ακόμη φορά !!!

Ποια ???

Μα ασφαλώς η Παμμέγιστη πειραματιστική και Μπυραματιστική Chef της blogόσφαιρας !!!

Ας απολαύσουμε αυτόν τον πρωτότυπο γευστικό Μπυραματισμό της και είμαι σίγουρος πως εκεί ψηλά ο Άγιος Πάτρικ ... έχει ορίσει ήδη την παραγγελιά του για του χρόνου !!!

Ladies and Gentlemen ... The one and only DARK CHEF 

ΜΑΡΜΕΛΑΔΑ ΜΕ ΜΑΥΡΗ ΜΠΥΡΑ

(GUINNESS special export stout)

Σήμερα, μέρα που είναι, για να τιμήσω τον άγιο Πατρίκιο, προστάτη της Ιρλανδίας που κρατάει στο ένα χέρι του τριφύλλι και στο άλλο ένα pint Guinness (μη σας ξεγελά η φωτό ), είπα να φτιάξω το κατιτίς μου! :)
Κι όμως, ναι! Έφόσον έχω ξαναφτιάξει μπυρο-γλυκά, να και μια μαρμελάδα με Guinness! (το είδος της συγκεκριμένης λέγεται jelly στ’ αγγλικά).

Βασικά, η συνταγή είναι αφιερωμένη σ’ αυτούς που μου λένε ότι η μπύρα δεν κάνει για πρωϊνό! ;-)
Λοιπόν, πλέον τι λέτε; Τώρα μπορούμε μια χαρά να την καταναλώσουμε το πρωί πάνω σε φέτα κέικ / τσουρεκιού μαζί με τον καφέ!

Περί μπυροσυλλογών ο λόγος ... Μπυροσουβέρ, beer mats, beer coasters

Η αγαπημένη μας μπύρα ως γνωστόν προσφέρεται για συλλέκτες, αφού πέραν του μπουκαλιού που περικλείει το αγαπητό μας ζυθοζούμι, η κουλτούρα της μπύρας έχει να κάνει και με τα αντίστοιχα συνοδευτικά και απαραίτητα "αξεσουάρ" της !!
Δεν είναι λίγοι οι συλλέκτες ανά τω κόσμω που επιδίδονται στη συλλογή διάφορων αντικειμένων που αφορούν την μπύρα ...
Σουβέρ, μπουκάλια, ποτήρια, ετικέτες, καπάκια, ανοιχτήρια, σουβεροστάτες, πετσέτες, αφίσες μέχρι και σταχτοδοχεία ... καθρέπτες, αναπτήρες, στυλό !!!

Ασφαλώς τα σουβέρ και τα καπάκια είναι αυτά που είναι με διαφορά τα πιο βολικά για συλλογή κυρίως από άποψη χώρου !! Ειδικά μάλιστα τα σουβέρ αποτελούν πιστεύω το νούμερο 1 στις προτιμήσεις των συλλεκτών αντικειμένων μπύρας !!

Ένα πολύ καλό site όπου παρουσιάζονται συλλογές από σουβέρ (beer mats - beer coasters) συλλεκτών από όλο τον κόσμο είναι και το http://www.bierdeckelsammler.net/
Αυτή τη στιγμή που μιλάμε είναι καταχωρημένα περίπου 178000 σουβέρ από 9400 ζυθοποιίες του κόσμου, από 190 χώρες !!

Ανάμεσα στους συλλέκτες που παρουσιάζουν τη συλλογή τους έχουμε και 4 Έλληνες μεταξύ αυτών και τα δικά μας συλλεκτόμουτρα, ο Ιωάννης (Fugitive) και ο Πανούλης (panagiof) οι οποίοι έχουν καταχωρημένα μέχρι στιγμής 530 σουβέρ ο πρώτος και 1341 σουβέρ ο δεύτερος !!

Κρήτη - Πλατανιάς Χανίων :: Πρώτο 10ήμερο Φεστιβάλ Μπύρας, 13-22 Ιουλίου 2012

Αυτή κι αν είναι είδηση ευχάριστη φίλες και φίλοι ...
Και μη βιαστείτε να μου πείτε " σιγά το πράγμα, και τι έγινε " !!

Την ώρα που η Θεσσαλονίκη πλέον έχει μείνει χωρίς κάποιο ετήσιο Φεστιβάλ μπύρας και στην πρωτεύουσα το γνωστό πανηγυράκι στο ΣΕΦ κάθε χρόνο είναι και πιο "κάθε πέρυσι και καλύτερα", η αναγγελία διεξαγωγής ενός Φεστιβάλ μπύρας στην πολυαγαπημένη μας Κρήτη ... από μόνη της απλά είναι κάτι το ευχάριστο ...

De Struise Aardmonnik / Earthmonk sour ale :: μια υπέροχη Φλαμανδή oud bruin !

Το ότι έχω ιδιαίτερη αδυναμία και αγάπη στον Urbain, στον Carlo και στην υπόλοιπη παρέα της Struise είναι κάτι που μπορεί να καταλάβει κανείς εύκολα, αν κοιτάξει το πόσες φορές έχω καταπιαστεί με αυτήν την πειραματική και ρηξικέλευθη ζυθοποιία του Βελγίου!

Αυτό ασφαλώς δεν σημαίνει ότι χρυσώνουμε το χάπι, όταν κάποιες από τις ετικέτες της Struise κινούνται σε επίπεδα κάτω των υψηλών προσδοκιών μας !
Παρόλα αυτά, η σημερινή ετικέτα δείχνει ξεκάθαρα το πόσο εξαιρετικές μπύρες μπορούν να βγάλουν τα παλικάρια εκεί στο Ooostvleteren του Βελγίου !

Ασφαλώς ένα "δύσκολο" και πολύ ιδιαίτερο είδος για το ευρύ κοινό αυτό των sour ales/ oud bruin!
Οι ετικέτες αυτές μαζί με όλες αυτές της αυθόρμητης ζύμωσης (lambic, gueuze κτλ) ξενίζουν (και ξινίζουν) αρκετά τον ουρανίσκο την πρώτη φορά που θα τις δοκιμάσεις, με αποτέλεσμα ή να τις λατρέψεις ή να τις αφήσεις μια για πάντα στην άκρη ... !!

Straffe Artists 2012, 3rd Edition :: Ψηφίστε κι εσείς για τον "δυνατότερο Ενρίκο" !

Το φοβερό και πολύ έξυπνο - κατ '  εμέ - concept που ξεκίνησε η De Halve Maan πριν 2 χρόνια κερδίζει όλο και περισσότερο έδαφος (και φυσικά ανάλογες συμμετοχές) με τα έργα που διαγωνίζονται πλέον αυτή τη χρονιά να χαρακτηρίζονται περισσότερο από κάθε άλλη φορά από ιδιαίτερη πρωτοτυπία και φαντασία ...

Άλλωστε, η κατά γενική ομολογία, ιστορική και αγαπημένη μας Straffe προσφέρεται και με το παραπάνω ...για να "παίξεις" μαζί της!!

Επιστροφή σε "Γνώριμα Erthels" με Urthel Vlaemse Bock

Ναι, μας αρέσει να παραμυθιαζόμαστε ώρες ώρες, αλλά όχι με παραμύθια άθλια, ψεύτικα και βρωμερά σαν και αυτά που ακούμε επί δεκαετίες τώρα στη χώρα μας από την όποια άρχουσα τάξη ...

Μας αρέσουν τα όμορφα παραμύθια και οι φευγάτες ιστορίες και ο κόσμος της μπύρας είναι γεμάτος από τέτοιες υπέροχες ιστορίες που λαμβάνουν χώρα σε άλλους κόσμους φανταστικούς, αλλά συνάμα τόσο αληθινούς ...
Αυτά και αν δεν τα έχουμε αγαπήσει φίλες και φίλοι!
Ποια?

Göteborg Part III :: Επιστροφή στον τόπο του εγκλήματος...

Όπως είχα υποσχεθεί στο προηγούμενο μέρος του αφιερώματος στο Göteborg την επόμενη φορά που θα βρισκόμουν εδώ, θα προσπαθούσα να επισκεφθώ κάποια μαγαζιά που δεν είχα προλάβει... για να σας πω δυο λογάκια γι αυτά.. (ναι ναι μόνο και μόνο γι αυτο τα επισκέφθηκα :p )

Aρχές Μαρτίου λοιπόν βρέθηκα ξανά για 3 βραδυές στο “Γκέτεμπόρι” (όπως μου ακούγεται όταν το λένε οι Σουηδοί) και την τελευταία από αυτές βρήκα χρόνο να κάνω μια βολτίτσα στην πόλη.

Είχα γράψει... “Την επόμενη φορά ελπίζω να χω να σας δώσω «ρεπορτάζ» από αυτό το μαγαζί και από κάποιο από τα 3 Bishops Arms της πόλης” αναφερόμενος στο The Rover.

Έτσι ξεκίνησα για το The Rover, στην Andra Långgatan 12. Τετάρτη απόγευμα, γύρω στις 7.30, με χιονοθυέλλα έξω, ήμουν τυχερός και βρήκα θέση στο bar. Το bar το βρίσκεις μπροστά σου μπαίνοντας. Μικρό μεν.. έχει δεν έχει 10 σκαμπώ... φιλόξενο δε...

Dark Star Imperial Stout. Ταξίδι πίσω στις ρίζες

Κάτι μ’ έχει πιάσει με τις Βρετανικές μικροζυθοποιίες τελευταία, θα το ‘χετε καταλάβει μάλλον, αλλά μάλλον τους είχα σνομπάρει την προηγούμενη χρονιά, οπότε είπα να επανορθώσω. Θα μου πείτε φταίει και η άνοδος κάποιων micros ή ίσως το γεγονός πως κάποιες ξεμάκρυναν απ’ το μαντρί της CAMRA… Μπορεί… αλλά η μπύρα που πίνω σήμερα δεν ανήκει σε κάποια απ’ αυτές τις ζυθοποιίες. Στην μεγάλη πλειοψηφία τους οι 20+ απ’ τις ετικέτες που παράγει είναι cask conditioned και μόλις 3 φτάνουν να εμφιαλωθούν… κι έτσι να φτάσουν και στο ποτήρι ενός Μπυραματιστή στην Αθήνα.

Δεν θα είμαι ο πρώτος εδώ μέσα που θα γράψει για την “Dark Star”, την ζυθοποιία για χάρη της οποίας ο πρόλογος… ο ανταποκριτής μας στο Νησί, ο Δόκιμος, ήταν αυτός που την ξετρύπωσε πρώτος και μας παρουσίασε την “Espresso Stout” τους, εδώ κι ένα χρόνο. Ενδιαφέρουσα και η ιστορία της ζυθοποιίας που στήθηκε σε μια γωνιά του κελαριού μιας pub για να μεταμορφωθεί σε μια κανονική μικροζυθοποιία 7 χρόνια αργότερα, όταν οι δυνατότητες του brew pub δεν μπορούσαν πια να καλύψουν τη ζήτηση: “No one really wanted to leave the cellar of the pub, but apparently more and more people liked drinking the same beers as us, so we needed to brew more…”

Παίρνω λοιπόν την μπάλα για να σας παρουσιάσω μια ακόμα πιο δυνατή (σε αλκοόλ τουλάχιστον) παραγωγή τους:

Dark Star Imperial Stout, 10,5%


"Brewed annually from Maris Otter pale and crystal malt, malted barley, Target and East Kent Goldings hops, it was originally intended only as a stock beer for blending but according to the brewery’s Nigel Hartley “word got out” and it’s now in its third year as a Real Ale in a Bottle."
Σερβίρω την imperial stout μας στο πρέπον για το είδος snifter και με μεγάλη προσπάθεια προσπαθώ να δημιουργήσω ένα ελάχιστου πάχους στρώμα αφρού. Μάταια... ο λιγοστός καφετής αφρός υποχωρεί σε λίγα δεύτερα, αφήνοντας μόνο ένα λεπτό μπεζ-καφετί πέπλο στην επιφάνεια κι ένα ασορτί δακτυλίδι, να φλερτάρει με τις κοκκινωπές ανταύγειες στην περίμετρο του κατά τ' άλλα σκουροκάστανου σώματος.

Irseer Kloster Urweiss ...5.6%

 

... ενώ διαβαζουμε εδώ την ιστορια της εν λογω ζυθοποιας από μια παλαιοτερη παρουσιαση/αναφορα.

Αλλα...νομιζω πως δεν εχει σημασια πια η παρουσιαση μιας ακομα σταρομπυρας,αλλωστε αποτελουν κατι τοσο τετριμενο πλεον.Ποσο μαλλον όταν ετικετες τεραστιου ειδικου βαρους περνουν συχνα-πυκνα από τα ποτηρια,μας…

Ετσι τροποποιουμε αλληγορικά το σεναριο κ λεμε.

Πάμε Brew Pub?

Και ποιος απ' τους λάτρεις της μπύρας που συχνάζουν εδώ στους Μπυραματισμούς δεν θα πέταγε τη σκούφια του σε μια τέτοια προοπτική. Να μπορούσε να επιλέξει για την έξοδό του ένα pub που όχι μόνο να προσφέρει καλή, φρέσκια μπύρα, αλλά και να την φτιάχνει εκεί, δίπλα στα μάτια του πελάτη... άντε και στο πίσω δωμάτιο δε θα μας χάλαγε.

Κάποιες απ' τις καλύτερες μικροζυθοποιίες σε όλο το κόσμο έχουν ξεκινήσει σαν brewpubs. Ποιά να πρωτοσκεφτώ; Την Dogfish Head, που ξεκίνησε το 1996 απ' το μικρό pub στο Rehoboth Beach, όπου ο Sam πειραματιζόταν με τα 12-γάλονα batch του μικρού, αυτοσχέδιου συστήματός του; Την Pizza Port, την Dark Horse, τη Russian River?... για να πω τις πιο γνωστές απ' τις Αμερικανικές, την Dieu du Ciel στον Καναδά, την Birrificio Lambrate στην Ιταλία ή τα αμέτρητα brewpubs στη Γερμανία; Την χλιδάτη Eataly's Birreria στη Νέα Υόρκη ή το τέως brew pub της γλυφαδιώτικης Bayern ή της Craft στους Αμπελόκηπους; (όπου πλέον τα βαρέλια είναι μόνο για ντεκόρ)


Όπου κι αν βρίσκεται ένα brew pub, πάντα θα προσελκύει μ΄ ένα μαγικό τρόπο τους λάτρεις της μπύρας...  

Όπως αναφέραμε και στο πρόσφατο post μας, η όλο και ανερχόμενη μικροζυθοποιία στην Ελλάδα και οι ανεξάρτητες ετικέτες που έχουν κάνει τελευταία την παρουσία τους, αντικατοπτρίζουν ένα όλο και μεγαλύτερο ενδιαφέρον των Ελλήνων για ποιοτική μπύρα, για μπύρα με προσωπικότητα που πλέον πρωταγωνιστεί και όχι συνοδεύει.

Cartoon Series No 1 :: De Struise "single hop" Motuecha

"We'll be releasing a new Blond Ale in a few weeks, called Motuecha, 5% ABV, 33 IBU and 8 EBC. The name is based upon a New Zeeland hop "Motueca" which has been used for bittering, aroma and dryhopping. It will be the first of our latest Cartoon series. 

First cartoon was made by Arne Frantzell ..."

Κάπως έτσι μας παρουσίασαν το Νοέμβριο που μας πέρασε τα παλικάρια της Struise την πρώτη ετικέτα του νέου τους project με το όνομα Cartoon Series !!
Εμείς εδώ οι Μπυραματιστές, ως μεγάλοι θαυμαστές της De Struise που είμαστε, σας ανακοινώσαμε αμέσως τα νέα !!

Σήμερα μάλιστα, θα σας πούμε και τις προσωπικές μας εντυπώσεις από αυτή την ετικέτα που έφτασε εν τέλει στα χέρια και τα ποτήρια μας !! Σιγά μη μας ξέφευγε !!

Brasserie des Garrigues: La p’tite bière Brut’ale Extra Special Bitter

Η Brasserie des Garrigues (= ζυθοποιία των φρυγάνων) είναι μία γαλλική μικρο-ζυθοποιία που βρίσκεται στη μικρή κοινότητα Sommières, στη νότια Γαλλία. Οι μπύρες της ζυμώνονται με παραδοσιακές μεθόδους, χειροποίητα, συνδυάζοντας τη βρετανική παράδοση των real ales και τη γαλλική παράδοση των bières de garde της βόρειας Γαλλίας. Όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα της ζυθοποιίας, οι συγκεκριμένες μεθόδοι επιλέχθηκαν για να δώσουν στις μπύρες έναν παραδοσιακό, ρουστίκ χαρακτήρα. Γι’αυτό και όλες είναι φρέσκες, αφιλτράριστες και απαστερίωτες.

Μπύρα Σαντορινιά κανείς; Volkan weiss & Red Donkey

Συνεχίζοντας τις τελευταίες μας αναφορές στις ελληνικές μικροζυθοποιίες, θα σας μεταφέρω (έστω και νοητά) στη Σαντορίνη. Όπως είπαμε, το πανέμορφο νησί του Αιγαίου φιλοξενεί δυο μικροζυθοποιίες. Την Volkan και την Santorini “Donkey” Brewery.


 

Volkan Weiss


H πρώτη θα μπορούσε κανείς να πει πως είναι Σαντορινιά μόνο κατ’ όνομα. Μπορεί η ετικέτα Volkan να έχει πάρει τ’ όνομά της απ’ το ηφαίστειο – σήμα κατατεθέν του νησιού και να χρησιμοποιεί ακόμη δυο σαντορινιά στοιχεία στην παρασκευή της - το ένα  είναι το φίλτρο λάβας (βασάλτης) για το νερό και το άλλο πιο ουσιαστικό: προσθήκη τοπικού μελιού στη ζύμωση, αλλά και κίτρου απ’ τη γειτονική Νάξο – αλλά οι φήμες λένε πως η ίδια η μπύρα φτιάχνεται στο Άργος, στο ζυθοποιίο της Zeos. Και καλά, το μέλι το στέλνουν στο Άργος, το βασάλτη γιατί να τον στείλουν. Μήπως είναι υφάλμυρο και το νερό εκεί πέρα;




Ας αφήσουμε όμως τις κακοπροαίρετες υποθέσεις και ας αφεθούμε στο όμορφο αυτό παραμύθι της Σαντορινιάς Valkan, διαβάζοντας στην ιστοσελίδα της για το πως βοσκούν οι μέλισσες τα θυμάρια και τα λιαστά σταφύλια ή το πως βγάζουν το εκχύλισμα απ’ τα φύλλα της κιτριάς.