Ήμασταν 2, ήμασταν 3, γίναμε (γινόμαστε) 1013...

Ακούγοντας την προηγούμενη Κυριακή στη «Ζυθογνωσία» τον αρχισυντάκτη του αμερικανικού περιοδικού All About Beer να εξηγεί το φαινόμενο της επανάστασης των craft beer στην Αμερική, όπου από την ιστορία του Jack A. McAuliffe φτάσαμε στα 4.000 μικροζυθοποιία, άρχισα να σκέφτομαι τα ιστορικά δεδομένα της δικής μας craft σκηνής και ειδικά τα εντυπωσιακά τεκταινόμενα των τελευταίων ετών.

Από τα μετρημένα στα δάχτυλα του ενός χεριού μικροζυθοποιία των αρχών των ’00, φτάσαμε στην πανσπερμία ζυθοποιίων του σήμερα.  Νέα μικροζυθοποιία ξεπηδούν κάθε τόσο σε κάθε γωνιά της Ελλάδας, εκμεταλλευόμενα την καταναλωτική τάση προς τις εγχώριες, τοπικές ετικέτες, θυμίζοντας παράλληλα και την εκρηκτική ανάπτυξη άλλων επιχειρηματικών κλάδων, κυρίως στον τομέα της εστίασης.  Όλο και περισσότεροι αναζητούν και δοκιμάζουν τόσο ελληνικές όσο και ξένες craft, τις οποίες πια μπορούν να βρουν παντού.  Γίνεται, δηλαδή, πανταχού λόγος για την άνθηση της ελληνικής μικροζυθοπιίας.  Παρόλα αυτά, το εντυπωσιακό είναι ότι η κατά κεφαλήν κατανάλωση μπίρας πέφτει σταθερά τα τελευταία χρόνια.

Prime Microbrewery - Η πρώτη της Κύπρου!

Στα τέλη του Ιουλίου που μας πέρασε και στο καλοκαιρινό κλείσιμο της Local Pub για διακοπές είχαμε την χαρά να δοκιμάσουμε για πρώτη φορά στην Αθήνα (αν δε κάνω λάθος) τις μπύρες της Prime Microbrewery, της πρώτης μίκρο στη μεγαλόνησο. Τότε είχα υποσχεθεί ότι θα σας μετέφερα τις εντυπώσεις μου. Ναι .. ναι το ξέρω άργησα λίγο αλλά ποτέ δεν είναι αργά!!!

Η Prime λοιπόν όπως βλέπουμε και στο logo της εταιρίας είναι μια οικογενειακή επιχείρηση. Αυτό άλλωστε μας αναφέρουν και στο site τους : "Είμαστε μια οικογενειακή επιχείρηση. Αγαπάμε την μπύρα! Πάντα την αγαπούσαμε, πάντα θα την αγαπάμε. Στόχος μας είναι να παράγουμε την καλύτερη δυνατόν μπύρα, χρησιμοποιώντας μόνο αγνά φυσικά συστατικά και σεβόμενοι την παραδοσιακή τέχνη της ζυθοποίησης."

Η Prime παράγει προς το παρόν τρεις διαφορετικές μπύρες μια Pale Ale, μια Golden Ale και μια Amber Ale. Οι διαδικασίες παραγωγής τους βασίζεται μόνο σε φυσικά συστατικά καθώς πιστεύουν: "η μπύρα πρέπει να είναι ένα 100% φυσικό προϊόν. Χημικά πρόσθετα δεν είναι και δεν θα είναι ποτέ μέρος της μπύρας μας ή της νοοτροπίας ζυθοποιησής μας"

Ølfestival København 2012

Το προηγούμενο Σαββατοκύριακο βρεθήκαμε στην Κοπεγχάγη για το Copenhagen Beer Celebration (CBC) όπως πιθανόν να διαβάσατε στο αντίστοιχο “ραπόρτο” ΕΔΩ. ΄Ηταν η πρώτη χρονιά του CBC και έτυχε (ή πέτυχε?) να πέφτει πάνω στις ημέρες διεξαγωγής του γνωστού μας København Ølfestival.

Γνωστού μας, γιατί πέρυσι τέτοιο καιρό μια ομάδα από βόρειους και νότιους μπυραματιστές παραβρέθηκε και μας μετέφερε το κλίμα..
 Ølfestival København 2011Report

12^ο φεστιβάλ φέτος και για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά χρησιμοποιήθηκαν οι παλιές εγκαταστάσεις της Carlsberg. Πέμπτη 10 με Σάββατο 12 Μαïου οι ημέρες του φεστιβάλ. Εμείς βρισκόμασταν Κοπεγχάγη από Πέμπτη πρωί και αφού είχαμε σκοπό να πάμε Παρασκευή και Σάββατο στο CBC, το Ølfestival την Πέμπτη έμοιαζε ιδανική προθέρμανση.

Την ίδια μέρα έκανε ντεμπούτο ένα ακόμα μπυρο-event, το Sour & Bitter. Λίγο όμως οι 520 κορώνες της εισόδου, λίγο το ότι τα μπουκάλια μέσα θα ήταν ελαφρώς τσιμπημένα εως πανάκριβα (αν και υπήρχε και η Pizza Port με 20 περίπου taps) και κυρίως το ότι δε θα μπορούσαμε να βγάλουμε τον Beerocker από κει μέσα (γνωστός ξινο-λάγνος) μας έκαναν να διαλέξουμε το παραδοσιακό Ølfestival.

Wäls: Οι “Βέλγοι” πιονιέροι του Νότου.

Το να ψάχνει ένας Έλληνας μια βελγικού τύπου ζυθοποιία καταμεσής μιας βιομηχανική περιοχής του Belo Horizonte, της 3^ης μεγαλύτερης πόλης της Βραζιλίας, μόνο ως ανέκδοτο θα μπορούσε να ακουστεί. Κι όμως, ένα τηλεφώνημα της τελευταίας στιγμής ήταν αρκετό για να κλειστεί μια πρωινή επίσκεψη στο χώρο της ριζοσπαστικής μικροζυθοποιίας Wäls.

Πάμε Brew Pub?

Και ποιος απ' τους λάτρεις της μπύρας που συχνάζουν εδώ στους Μπυραματισμούς δεν θα πέταγε τη σκούφια του σε μια τέτοια προοπτική. Να μπορούσε να επιλέξει για την έξοδό του ένα pub που όχι μόνο να προσφέρει καλή, φρέσκια μπύρα, αλλά και να την φτιάχνει εκεί, δίπλα στα μάτια του πελάτη... άντε και στο πίσω δωμάτιο δε θα μας χάλαγε.

Κάποιες απ' τις καλύτερες μικροζυθοποιίες σε όλο το κόσμο έχουν ξεκινήσει σαν brewpubs. Ποιά να πρωτοσκεφτώ; Την Dogfish Head, που ξεκίνησε το 1996 απ' το μικρό pub στο Rehoboth Beach, όπου ο Sam πειραματιζόταν με τα 12-γάλονα batch του μικρού, αυτοσχέδιου συστήματός του; Την Pizza Port, την Dark Horse, τη Russian River?... για να πω τις πιο γνωστές απ' τις Αμερικανικές, την Dieu du Ciel στον Καναδά, την Birrificio Lambrate στην Ιταλία ή τα αμέτρητα brewpubs στη Γερμανία; Την χλιδάτη Eataly's Birreria στη Νέα Υόρκη ή το τέως brew pub της γλυφαδιώτικης Bayern ή της Craft στους Αμπελόκηπους; (όπου πλέον τα βαρέλια είναι μόνο για ντεκόρ)


Όπου κι αν βρίσκεται ένα brew pub, πάντα θα προσελκύει μ΄ ένα μαγικό τρόπο τους λάτρεις της μπύρας...  

Όπως αναφέραμε και στο πρόσφατο post μας, η όλο και ανερχόμενη μικροζυθοποιία στην Ελλάδα και οι ανεξάρτητες ετικέτες που έχουν κάνει τελευταία την παρουσία τους, αντικατοπτρίζουν ένα όλο και μεγαλύτερο ενδιαφέρον των Ελλήνων για ποιοτική μπύρα, για μπύρα με προσωπικότητα που πλέον πρωταγωνιστεί και όχι συνοδεύει.

Brasserie Trois Dames...

Πριν μερικους μηνες ειχα αναφερθει σε μια μπυρα απο την Ελβετια, την I.S. Cuvée Alex le Rouge της BFM. Σημερα θα αναφερθω στην αλλη σημαντικοτερη μικροζυθοιία της Ελβετιας την Trois Dames. Η Trois Dames εβαλε εμπρος τα καζανια της το 2003 στην περιοχη Sainte-Croix του καντονιου Vaud της Ελβετιας απο την αγαπη του Raphaël Mettler για τις craft beers και το home brewing. Αφου εφτιαχνε για 18 μηνες κατ 'οικον μπυρες με ενα απλο εξοπλισμο για home brewing αποφασισε να ξεκινησει την δικια του μικροζυθοποιία αρχικα με δυο καζανια 2,5 εκατολιτρων. Την μικροζυθοποιία του την ονομασε Trois Dames (Τρεις Κυριες) αφιερωνοντας την στις κυριες του σπιτιου του, την γυναικα του και τις δυο κορες του.

Φεστιβάλ Μπύρας 2011, Κοπεγχάγη-Δανία :: Ølfestival København 2011 Report !!

Αισίως έλαβε τέλος την εβδομάδα που μας πέρασε (26 - 28 Μαΐου 2011) ένα από τα καλύτερα ευρωπαϊκά Φεστιβάλ μπύρας που πραγματοποιείται εδώ και 11 χρόνια στην πρωτεύουσα της Δανίας, την Κοπεγχάγη. Ο οργανισμός φίλων μπύρας της Δανίας, ο Danish Beer Enthusiasts ( Danske Ølentusiaster ) είναι αυτός που αναλαμβάνει από το 2001 μέχρι και σήμερα την οργάνωση του.

Το 11ο Φεστιβάλ Μπύρας λοιπόν στην Κοπεγχάγη ( 11th Beer Festival, Copenhagen) πραγματοποιήθηκε και φέτος το 2011 - για 2η φορά πλέον- στις ιστορικές εγκαταστάσεις της Carlsberg, στην παλιά αποθήκη TAP1 ( TAP1, New Carlsbergvej 91, 1760 - Copenhagen ). 

Μέχρι και το 2010 το Φεστιβάλ γινόταν στο Valby Hallen της πρωτεύουσας της Δανίας.

Πέρυσι για πρώτη φορά αποφασίστηκε να αλλάξει η τοποθεσία διεξαγωγής, αλλά και οι μέρες. Έτσι από το Valby Hallen και από Παρασκευή με Κυριακή, το Φεστιβάλ μεταφέρθηκε στις παλιές εγκαταστάσεις της Carlsberg και από Πέμπτη μέχρι και Σάββατο.

Πέμπτη 26/05/2011  από τις 16.00 - 23.00

Παρασκευή 27/05/2011 από τις 12.00 - 23.00

Σάββατο 28/05/2011 από τις 12.00 - 23.00

Ιταλικές Μικρο-Ζυθοποιίες :: La Birra Artigianale σε limit up

Η δυναμική είσοδος της Ιταλικής μικρο-ζυθοποιίας στην ευρωπαϊκή σκηνή και αγορά του ζύθου είναι ένα φαινόμενο εν εξελίξει  και ασφαλώς είναι πολύ νωρίς να εξάγουμε οποιοδήποτε συμπέρασμα για το τελικό αποτέλεσμα. Το πού ακριβώς θα φτάσει και θα σταματήσει αυτή η αυξανόμενη κινητικότητα στην παραγωγή μπύρας στην Ιταλία και ποιες θα είναι επακριβώς οι συνέπειές της, τόσο στην γειτονική χώρα, όσο και στην υπόλοιπη Ευρώπη, είναι κάτι που θα μας το μαρτυρήσει ο χρόνος.
Ένα είναι το σίγουρο πάντως : πως η ιταλική μικροζυθοποιία - με τις πάμπολλες πλέον ετικέτες που φέρουν την ένδειξη "birra artigianale" - αποδεικνύει καθημερινά πως δεν είναι αδύνατον -όπως φαίνεται αρχικά- σε μια χώρα με μικρή παράδοση στη μπύρα να φτιαχτεί από την αρχή και πάνω σε υγιείς βάσεις μια σύγχρονη παράδοση παραγωγής ζύθου!

Πριν λίγες μέρες έπεσε το μάτι μου σε μια νέα ιταλική μικροζυθοποιία που το όνομά της με ξάφνιασε : Birificcio Mukkeller ( http://www.mukkeller.it/). Ασφαλώς και ο οποιοσδήποτε παραλληλισμός και ηχητικός συνειρμός με την Δανέζικη Mikkeller είναι αναπόφευκτος. Ψάχνοντας λίγο παραπάνω βρέθηκα στην πάντα αξιόπιστη σελίδα του Beer Chronicles όπου και διάβασα κάποια πράγματα παραπάνω για τη ζυθοποιία με το "νέο" αυτό όνομα.

Στα ενδότερα των Βελγικών ζυθοποιϊών

Μόλις χθες ξαναπέτυχα ένα πολύ ενδιαφέρον blog το οποίο είχα πρωτοανακαλύψει πέρυσι, αλλά το ‘χα χάσει μέσα στο όλο και αυξανόμενο πλήθος ενημερωτικών μπυρο-sites και μπυρο-blogs που κυκλοφορούν εκεί έξω…
Αν και το πρόσθεσα ευθύς στη λίστα με τους χρήσιμους μπυροσυνδέσμους μας, θα ‘θελα να σας το συστήσω και προσωπικά…

Το όνομά της σελίδας είναι: “Brouwerijen in België” δηλαδή “Ζυθοποιίες στο Βέλγιο” και πρόκειται απλά για μια σελίδα όπου ο κύριος Jan Rummes έχει συγκεντρώσει φωτογραφίες απ’ όλες τις επισκέψεις του στις Βελγικές ζυθοποιίες, με αρκετά επεξηγηματικά σχόλια στην κάθε μία.
Αν και η γλώσσα του blog είναι τα φλαμανδικά και τα μενού είναι ολίγον δύσχρηστα, μπορούμε εύκολα απ’ το δεξί μενού να βρούμε τη ζυθοποιία που μας ενδιαφέρει (ανάμεσα στις περίπου 60 που έχουν καταχωρηθεί) και να δούμε φωτογραφίες από τα ενδότερά τους και τις μηχανολογικές εγκαταστάσεις τους. Παρακάτω προσθέτω μερικές χαρακτηριστικές φωτογραφίες.

Brunehaut

Revelation Cat Craft Brewing :: The WOODWORK Series ( barrel acasia) & Brasserie 4:20, Rome

Η Αιώνια Πόλη, η Ρώμη, είναι ένας "κρυφός παράδεισος" της μπύρας, φίλες και φίλοι μπυραματιστές … Αυτό μπορεί να το καταλάβει κάποιος μόνο αν επισκεφτεί αυτή την ιστορική πόλη υποψιασμένος εκ των προτέρων και μάλιστα στοχευμένα. Σε διαφορετική περίπτωση θα μείνει στην επιφάνεια των μπυρο-δρώμενων βλέποντας απλά τους γνωστούς παγκόσμιους κολοσσούς της αγοράς μπύρας να κατακλύζουν την πόλη από άκρη σε άκρη.

Μέσα σε αυτόν τον οργασμό των μπυρο-εξελίξεων στη γειτονική μας Ιταλία σήμερα θα αναφερθώ σε μια νέα ηλικιακά ζυθοποιία που πήρε σάρκα και οστά μόλις τον τελευταίο χρόνο προσπαθώντας ταυτόχρονα να δώσω και λίγο πιο μεσογειακό χρώμα στη σελίδα μας ...

Εμπνευστής και δημιουργός της ο Alex Liberati, γνωστός πλέον στο διεθνές στερέωμα της μπυροφιλικής κοινότητας ως ο ιδιοκτήτης της καταπληκτικής Brasserie 4:20 στη Ρώμη, μιας brasserie που θα τη χαρακτήριζε κάποιος σαν το Ναό της μπύρας!

Το 2009 ο Alex αποφασίζει να προχωρήσει τη σχέση του με τη μπύρα και ένα βήμα παραπάνω. Έτσι, προχωράει και στην παραγωγή δημιουργώντας την Revelation Cat σε ένα χώρο 7.000 τ. μ. που βρίσκεται κάπου ανάμεσα στη Roma και την Pomezia, στην Via Laurentina 2090. Ο Marco Meneghin ερχόμενος από το Μιλάνο στη Ρώμη είναι ο Brewer της ζυθοποιίας. Η Revelation Cat αποτελεί μια Ζυθοποιία η οποία σύμφωνα με τον Alex θα κινηθεί τόσο στην παραγωγή καινούριων ξεχωριστών συνταγών μέσα από τη ζυθοποιία, όσο και στην παραγωγή ετικετών κατόπιν συνεργασίας με άλλες Ζυθοποιίες της Ευρώπης.

Η επανάσταση των μίκρο στο βασίλειο της Δανιμαρκίας

Μιας που ο Ροκάς επανέφερε τις Mikkeller, ακολουθώ με περισσότερες πληροφορίες για τη ζυθοκουλτούρα της μικρής σκανδιναβικής χώρας...

Μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 90’, η δανέζικη αγορά μπίρας έμοιαζε αρκετά με την ελληνική. Μόνο που εμείς συνεχίζουμε να μένουμε σχεδόν στην ίδια κατάσταση, ενώ στη Δανία τα πράγματα άλλαξαν ριζικά.

Συγκεκριμένα, λίγο πριν την έλευση της νέας χιλιετίας, υπήρχε μόνο μια ντουζίνα ζυθοποιίες και 2 μίκρο, με τη Carlsberg να κυριαρχεί και το 95% της κατανάλωσης να αφορά μονάχα lager/pils. Δεν ήταν όμως ιστορικά πάντα έτσι η αγορά μπίρας, ούτε επικρατούσαν μονοπωλιακές σχεδόν καταστάσεις.