Σάββατο, 16 Ιουλίου 2011

Stout θερινής νυκτός

Τί κάνεις μια ζεστή βραδιά αν θες να απολαύσεις κάτι δροσιστικό; Ανοίγεις το ψυγείο και βγάζεις μια παγωμένη weiss, μια δροσερή pale ale ή μια βελγική tripel, ή στη χειρότερη μια Άμστελ...(μπλακ χιούμορ). Προχθές το βράδυ όμως άνοιξα να πιω μια stout ελλείψει άλλων ειδών. Tη συγκεκριμένη βέβαια την είχα λιμπιστεί εδώ και καιρό, αφού είχα την ατυχία παλιότερα να χάσω την αδερφή της σε πολύνεκρο, κι έτσι να μείνω με την περιέργεια.

Η stout αυτή λοιπόν είναι η ιδιαίτερη αγγλίδα Samuel Smiths Oatmeal Stout σε μπουκαλάκι των 355ml και με μόλις 5% αλκοόλ. Η Samuel Smith από το Tadcaster είναι μία από τις καλύτερες ζυθοποιίες στο μεγάλο νησί με κάποιες από τις ετικέτες της να έχουν κερδίσει εξαιρετικά σχόλια από τους απανταχού μπιρόφιλους.
Πρώτη επαφή με oatmeal stout. Σερβίροντας στο snifterάκι της Samuel Smith, η Oatmeal Stout κάνει όμορφη εμφάνιση. Το σκοτεινό μαύρο σώμα της καλύπτει ένα λεπτό στρώμα από κρεμώδη μπεζ αφρό που κρατάει αρκετά.

Το άρωμα της εξαιρετικό, λεπτεπίλεπτο, γεμάτο σοκολάτα και καφέ. Καταλαβαίνεις τη ψημένη βύνη και τη βρώμη. Η θερμοκρασία της ανεβαίνει γρήγορα και αισθάνεσαι να αναδύεται μια ζεστασιά από λικέρ, ενώ πιο πίσω διακρίνεται η βανίλια.
Δοκιμάζοντάς τη, τα γευστικά της στοιχεία ισορροπούν χωρίς κάτι να σου τινάζει τα μυαλά. Roasty γεύση, με τη σοκολάτα να κυριαρχεί και κάπου τη βρώμη να κάνει εμφάνιση, ενώ είναι ελαφρώς πικρή. Το σώμα της μεσαίο προς γεμάτο, με μεταξένια υφή και χαμηλής ανθράκωσης. Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι ότι φαίνεται αρκετά ελαφριά εν συγκρίσει με τις βαριές κλασικές stout, κάτι που ξενίζει, αλλά την κάνει πολύ ευκολόπιοτη. Η επίγευση τέλος είναι γλυκόπικρη, ελαφρώς dry, αφήνοντας την αίσθηση του καφέ και της μαύρης σοκολάτας.
Πολύ καλή, αν και θα ήθελα να τη ξαναδοκιμάσω σε καλύτερη εποχή, όπως και να δοκιμάσω κι άλλες stout βρώμης ως μέσο σύγκρισης.

5 σχόλια:

  1. Μπράβο βρε Φωτάρα...αυτά είναι.. Αν και τις Αγγλίδες δε τις πολυπάω, η συγκεκριμένη φαίνεται αξιόλογη!
    Αν συγκρίνω δε με τη Imperial Stout της σειράς που ήπια πρόσφατα,απόκτημα από τη Δανία, μάλλιν θα είχες μια ευχάριστη δοκιμή.
    Το μόνο, ως συνήθως, πρόβλημά μου είναι το πολύ ρευστό, για τα γούστα μου, σώμα των Αγγλίδων stouts...κι από ότι βλέπω και συ έπεσες σε μια αντίστοιχη περίπτωση!

    Keep on Φωτάρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Γεια σου ρε Παναγιώτη. Συμφωνώ. Η Samuel Smith έχει καταφέρει νομίζω το καλύτερο αποτέλεσμα δεδομένου της ελαφρότητας της. Ελπίζω κάποια στιγμή να δοκιμάσω και την Imperial Stout για να δω τις διαφορές. Έχω φέρει και μια αμερικάνικη Oatmeal Stout, άλλα θα περιμένω να τη δοκιμάσω με καλύτερη εξωτερική θερμοκρασία ώστε να μην ζεσταίνεται τόσο γρήγορα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Δεν κατάλαβα τι περιμένεις Φώτη για ν' ανοίξεις και την αμερικάνα την Oatmeal... Αφού με το που τη φέρεις στην επόμενη μάζωξη των "Σταουτοπορτεράκηδων", ούτε που θα προλάβει να πάρει ανάσα :P

    Συμφωνώ για το ημιγεμάτο του σώματος των αγγλικών stouts. Μήπως όμως έχουμε συνηθίσει με τo διπλογεμάτο σώμα των αμερικανο-σκανδιναβικών ξααδελφών τους;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Xaxa, thn thymamai thn anafora sto polynekro :)

    Poly wraia parousiash Punk-Rebus gia mia poly kalh etiketa! Opws kai h Imperial (pou dystyxws xathike sto polynekro), h Oatmeal Stout exei mia apalh aisthish sth glwssa pou thn xarakthrizei. Symfwnw se ola mazi sou, k prepei na thn xanadokimasw syntoma gia na thn thimithw!

    Gia to swma, mia xara einai bre paidia! kala ta grafei o Chalice. Exete kalomathei oloi me tis paraggelies sas mou fainetai, xaxa! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Γεια σου ρε Φωτοαρα με τις βρωμημπυρες...καλη φαινεται και αν κρινω απο την κανονικη imperial stout της Samuel Smith που μου αρεσε πολυ στανταρ θα μου αρεσει και αυτη...καλα το σνιφτερακι δεν υπαρχει...τα σπαει...!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή