Οι καυτερότερες μπύρες που εμφιαλώθηκαν ποτέ;

hot (adj.): having or giving off heat; capable of burning; causing a burning sensation, as in the mouth; spicy: hot peppers; a hot curry

spicy (adj.): seasoned, esp. strongly seasoned, with spice; of the nature of or resembling spice; abounding in or yielding spices; piquant or pungent

Ο Greg Koch της αγαπημένης Stone μας είχε προειδοποιήσει ότι δεν αστειεύεται στο νέο του project. Στόχος του ήταν να δημιουργήσει δύο από τις πιο καυτερές, πικάντικες μπύρες που έχουν εμφιαλωθεί ποτέ. Για να το πετύχει, παλαίωσε τις φοβερές και τρομερές Lucky Bastard Ale και Double Bastard Ale σε βαρέλια bourbon από το Kentucky, και μετά το πέρας 13 μηνών πρόσθεσε μερικές από τις καυτερότερες πιπεριές του πλανήτη:

Ανάμεσά τους βρίσκουμε τις ποικιλίες Giant White Habanero, Carribean Red Hot, Fatali, Green Jalapeno, Red Scorpion και Yellow Moruga, τις οποίες μάλιστα ο Greg, ως γνήσιος τρελάρας, καλλιεργεί στον κήπο του! Το αποτέλεσμα αυτού του ιδιαίτερου παντρέματος;

La Loubécoise: βελγίδα με maple syrup

La Loubécoise από τη βελγική Brasserie d’Ecaussines, η οποία βρισκέται στην περιοχή Ecaussines βορειοδυτικά της πόλης Charleroi. Πρόκειται για μία περίεργη μα ευχάριστη καστανή μπύρα με περιεκτικότητα σε αλκοόλ 8% α.φ. που ζυμώνεται με προσθήκη σφενδαμο-σίροπου από το Québec του Καναδά. Είναι μία από τις εποχιακές ετικέτες της βελγικής ζυθοποιίας (η οποία παράγει 9 ολόχρονα) και έπεσε στα χέρια μου πρίν από λίγες μέρες...

Εμφάνιση: χρώμα θολό καφετί-μπορντό, με ανοιχτό μπεζ αφρό που διατηρείται ικανοποιητικά

Άρωμα: ζαχαρούχο άρωμα κεικ από τα malts, καραμέλα, σταφίδες, ολίγον από μπαχάρια τύπου Jägermeister

Γεύση: Κερασο-γλύκα, αποξηραμένα φρούτα, καραμέλα, καστανή ζάχαρη, μπαχάρια. Η γλυκιά πλευρά κυριαρχεί κατά κράτος, με ελάχιστα τσιμπήματα λυκίσκου στο τελείωμα. Θυμίζει αρκετά μία kriek εμπορίου (π.χ. Liefmans, Bacchus, κτλ) στην οποία ανακατεύτηκε μπόλικο σιρόπι σφένδαμου.

Ελάχιστη ενανθράκωση, με σώμα μέτριο. Γενικά, η βελγίδα La Loubécoise πίνεται ευχάριστα παρά τη ζαχαρίλα της. Μία μπύρα που προσφέρεται για συνοδεία πάστας (ή άλλου γλυκού) αλλά μπορείτε να την απολαύσετε και μόνη της ως επιδόρπιο, όπως έπραξα εγώ.

Ommegang Three Philosophers

Στην περιοχή του Cooperstone, κοντά στη Νέα Υόρκη, εδρεύει η ζυθοποιία Ommegang που ειδικεύεται στις μπύρες βελγικού τύπου. Από το 1997, όταν και πρωτοξεκίνησε από τον Don Feinberg σε ένα αγρόκτημα χτισμένο ειδικά γι’αυτό το σκοπό, η Ommegang μεγάλωσε γρήγορα και απέκτησε πολύ καλό όνομα στο χώρο για τις ποιοτικότατες ales της, κυκλοφορώντας μάλιστα την πρώτη saison που βγήκε ποτέ στις ΗΠΑ, τη Hennepin (διαβάστε εδώ τη γνώμη του Michael Jackson γι'αυτή την ετικέτα). Από το 2003 η ζυθοποιία ανήκει στον όμιλο Duvel Moortgat, και οι μπύρες της πλέον δεν ζυμώνονται μόνο στις εγκαταστάσεις του Cooperstone αλλά και το Βέλγιο.

Οι έξι μπύρες της Ommegang που παράγονται ολόχρονα είναι οι Abbey Ale, Rare Vos, Witte, Hennepin, Three Philosophers και (από το 2011) Belgian Pale Ale. Έχοντας δοκιμάσει τις πέντε πρώτες, σας διαβεβαιώ ότι πρόκειται για πολύ καλές εως εξαιρετικές ετικέτες, οι οποίες ακολουθούν πιστά τη βελγική παράδοση. Παράλληλα, η ζυθοποιία έχει βγάλει κατά καιρούς εποχιακές / περιορισμένης διάθεσης ετικέτες, όπως τις Chocolate Indulgence Stout και Cup O' Kyndnes. 

Hoegaarden Verboden Vrucht/Le Fruit Defendu :: μια απολαυστική αμαρτία ... !

Ως γνωστόν, κάπου εκεί ψηλά [εάν προτιμάτε…κάπου χαμηλά] στον επονομαζόμενο και Παράδεισο, κατοικούσαν δυο νέοι, ο Αδάμ και η Εύα. Οι μέρες περνούσαν βασανιστικά αργά κι ανιαρά, ώσπου εμφανίστηκε ένας τρίτος, που τάραξε τα γαλήνια νερά της ζωής τους. Δεν είναι άλλος από τον καταραμένο [και για τους αμαρτωλούς Μπυραματιστές…ευλογημένο] όφι.

Από τη πρώτη στιγμή, το μυαλό των ηρώων μας, άρχισε να κατακλύζεται από περίεργες και πρωτόγνωρες σκέψεις. Το φίδι δε δυσκολεύτηκε να τους πείσει για τη θελκτικότητα του "απαγορευμένου". Έτσι, κάποια μέρα η Εύα, μη δυνάμενη να συγκρατηθεί άλλο, έκοψε και προσέφερε στον Αδάμ τον "απαγορευμένο καρπό". Ο Αδάμ, με τη σειρά του, γοητευμένος από την πολλά υποσχόμενη κίνηση της Εύας αλλά και υποκινούμενος από τις υποσυνείδητες ιδέες του για κείνη, δέχτηκε με περισσή ευχαρίστηση αυτό το απρόσμενο δώρο. Κι έτσι, αμφότεροι μπλεχτήκαν στο δίχτυ της τόσο γλυκιάς αμαρτίας...

Μπυρίτσες καλοκαιρινής νυκτός στη βεράντα του Chalice

Καιρό είχαμε να κάνουμε σπιτική μάζωξη οι Μπυραματιστές και όπως γίνεται συνήθως, με το που έπεσε η ιδέα, βρέθηκαν κατευθείαν οι καλοθελητές που θα κατηφόριζαν στα ΝΠ
Στο τραπέζι της βεράντας, όπου είχαν σερβιριστεί τα σχετικά ξηροκάρπια, πατατοειδή, τυριά και αλλαντικά, παρέλασαν στη γνωστή 750άρα συσκευασία "της παρέας" ποιοτικές μπυρίτσες που διαλέχθηκαν από τις προσωπικές μας κάβες (αυτούς που δεν φέρανε τους έχουμε σημειώσει - δεν θα γλυτώσουν την επόμενη φορά)



Με σειρά εμφάνισης: Meantime India Pale Ale, The Lost Abbey Avant Garde, Turan Tuscia, Mikkeller Fra... Til... και The Lost Abbey Inferno Ale.

Malheur Dark Brut Reserve 2003 :: απλά ... υπέροχη !!

" Ωχ ... Πού τις βρήκες αυτές τις μπύρες ρε ΄συ; "
" Άστες αυτές ... τις έχω για μένα. Δεν τις πουλάω. Έχουν λήξει "
" Πλάκα μου κάνεις ; Είναι και ληγμένες από πάνω;"

Ημερομηνία λήξης : Ιανουάριος του 2009,  έγραφε η ετικέτα και σφαλώς αυτό κι αν δεν αποτελούσε τον κορυφαίο λόγο να θέλω να αποκτήσω αυτήν την ετικέτα αμέσως εκείνη την στιγμή ...

" Πάρ' την αφού τη θέλεις τόσο. Με ζάλισες ... " είπε ο Γιώργης ο Παπαδιώτης το βράδυ της Παρασκευής που μας πέρασε, καθώς βρισκόμασταν στην κάβα του στο Βόλο ...

Κάπως έτσι η " Μαύρη Σοκολάτα" ( Black Chocolate)  από το Βέλγιο, όπως συνηθίζεται να αποκαλείται στις Η.Π.Α., βρέθηκε στα χέρια μου.


Παλαιωμένη σε φρεσκοφτιαγμένα αμερικάνικα δρύινα βαρέλια, η Malheur Dark Brut Reserve είχε σφραγίσει τα αρώματα και τις γεύσεις της σε ένα πανέμορφο σαμπανιζέ μπουκάλι από το 2003 και με προκαλούσε να ανακαλύψω πώς αυτές οι μυρωδιές και οι γεύσεις έχουν μετ-εξελιχθεί με το πέρας 8 ολόκληρων ετών ...

Brasserie Du Bocq :: La Gauloise Brune

Στο παρελθόν έχουμε αναφερθεί εκτενώς στην πολύ αξιόλογη ζυθοποιία του Βελγίου, την Brasserie Du Bocq, έχοντας μάλιστα ήδη δει από κοντά και δυο ετικέτες της που εισάγονται τον τελευταίο χρόνο στη χώρα μας. Μετά τις Blanche De Namur και La Ramee Blond ήρθε η στιγμή να περάσουμε σε μια σκούρη ετικέτα της Du Bocq που αποτελεί μάλιστα και την πιο παλιά συνταγή της Ζυθοποιίας αυτής, αφού εξακολουθεί να φτιάχνεται μέχρι τις μέρες μας με ιδιαίτερη απήχηση στο κοινό από την 6η γενιά της οικογένειας Belot.

Σκουραίνουμε λοιπόν το τοπίο με την Gauloise Bruin ( Brune) που αποτελεί μια πολύ καλή Belgian Dark Strong ale ... και ταυτόχρονα το δυνατό χαρτί της σειράς ( Gauloise Blonde-Ambree-Brune)!

Santa - Beers are coming to town ... (part IV)

Γιορτινές οι μέρες και ως γνωστόν, οι χριστουγεννιάτικες οι μπύρες έχουν την τιμιτική τους. Και μια και ο Πάνος μας έβαλε στο τριπάκι με την παρουσίαση των Brugs Bok και Gordons Christmas στο 1ο μέρος, των Delirium Noel και Corsendonk Christmas στο 2ο μέρος και Forestinne Nordika και Bush de Noel στο 3ο μέρος, ας πάρω τη σκυτάλη για να παρουσιάσω ακόμα δυο χριστουγεννιάτικες ετικέτες απ’ το Βέλγιο που πρωτοδοκίμασα αυτές τις μέρες.

Smisje Kerst και Alvinne Melchior

H μικρή ζυθοποιία Smisje (πρώην "De Regenboog") -απ’ τις μικρότερες των μικρών ζυθοποιϊών στο Βέλγιο – είναι δημιούργημα του Johan Brandt - ερασιτέχνη ζυθοποιού και μελισσοκόμου, ο οποίος ξεκίνησε την συστηματική παραγωγή το 1995, σ’ ένα προάστιο της Brugge. Από το 1998 η ζυθοποιία μεταφέρθηκε στο χωριό Mater του Oudenaarde της Ανατολικής Φλάνδρας. Αν και όλα αυτά τα χρόνια, εκτός απ’ τις πολλές εποχιακές μπύρες που κυκλοφόρησε ο Johan Brandt, είχε σε συστηματική παραγωγή έξι ετικέτες, εξάγοντας μάλιστα το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής του εκτός Βελγίου. Δυστυχώς, πλέον προσανατολίζεται στο να εστιάσει μόλις σε δύο παραγωγές – την νέα hoppy blonde με το όνομα Smiske και την χριστουγεννιάτικη που δοκιμάζουμε σήμερα.

Brouwerij Van Steenberge :: Augustijn Grand Cru - Augustijn Donker

Πριν λίγες μέρες αναφερθήκαμε στην πολύ αξιόλογη Ζυθοποιία του Ertvelde στο Βέλγιο : την Brouwerij Van Steenberge και είδαμε δυο από τις ετικέτες που παράγει και που έρχονται στη χώρα μας. Σήμερα θα δούμε άλλες δυο ετικέτες της Ζυθοποιίας αυτής.

Από το 1295 οι Αυγουστιανοί μοναχοί πατέρες της Γάνδης συνήθιζαν να παρασκευάζουν τη δική τους μπύρα, όπως άλλωστε συνηθίζονταν εκείνη την εποχή να κάνουν όλα τα μοναστήρια σε όλη την Ευρώπη.

Μια διασωθείσα συνταγή ύστερα από τόσους αιώνες έρχεται να μας ξαναζωντανέψει η Ζυθοποιία Van Steenberge από το 1982.
Πρώτο δημιούργημά τους η Augustijn blonde με 7,5% ABV, μια εξαιρετική μπύρα που είχα την τύχη να δοκιμάσω σε βαρέλι στο Βέλγιο και που αποτελεί την κατεξοχήν μπύρα που βασίζεται σε αυτή την συνταγή που ξεκίνησε αιώνες πριν.

Kasteel Cuvée du Chateau 2010

Πριν από 1,5 μήνα περίπου στο μίνι αφιερωματάκι που κάναμε εδώ στους Μπυραματισμούς για την πολύ αξιόλογη ζυθοποιία του Βελγίου, την Van Honsebrouck, αναφερθήκαμε στην εξαιρετική σειρά ετικετών της Kasteel που παράγει.
Τότε έγινε και η πρώτη αναφορά για την νέα Kasteel, την πιο πρόσφατη ετικέτα της σειράς. Αναφέρομαι στην Kasteel Cuvée du Chateau 2010.

Ας θυμηθούμε τι είπαμε τότε ...

Kasteel Cuvée du Chateau 2010

Η τελευταία δημιουργία της σειράς ετικετών Kasteel που δημιουργήθηκε φέτος, το 2010. Για μια ακόμη φορά βάση της νέας συνταγής αποτελεί η κλασσική και εξαιρετική Kasteel Bruin ...

Brouwerij Huyghe & Delirium Nocturnum :: Το "νυχτερινό ντελίριο" ενός ροζ ελέφαντα !!

Χθες ο Πάνος, στο δεύτερο μέρος του εξαιρετικού αφιερώματος που ετοιμάζει πάνω στις Χριστουγεννιάτικες ετικέτες εν όψει του ερχομού των γιορτών, μας θύμισε τον φοβερό και τρομερό Ροζ Ελέφαντα της Delirium σε χριστουγεννιάτικες περιπέτειες. Ένας ελέφαντας που ασφαλώς αποτελεί ένα από τα πιο αγαπημένα πλάσματα ανάμεσα σε αυτά που φιγουράρουν κατά καιρούς στις ετικέτες των Βέλγων ζυθοποιιών.
H ιστορία της Ζυθοποιίας Huyghe αρχίζει κάπου στο 1906, όταν ο Leon Huyghe, αγόρασε τις εγκαταστάσεις μιας παλιάς ζυθοποιίας στο Melle, μια περιοχή λίγο έξω από τη Γάνδη. Η μόνιμη όμως και διαρκής λειτουργία της ζυθοποιίας έγινε αρκετά χρόνια αργότερα, το 1938, με την επωνυμία "Brasserie Léon Huyghe".


Ημερομηνία - σταθμός για τη Ζυθοποιία δεν είναι άλλη από τη χρονιά του 1985, όπου από τα καζάνια της Huyghes θα βγει για πρώτη φορά μια ale, η Artevelde, σε αντίθεση με τις pilsens που παράγονταν μέχρι τότε!
Tα Χριστούγεννα του 1989 η Huyghe απογειώνει κυριολεκτικά τη φήμη της, αφού κυκλοφορεί για πρώτη φορά η μπύρα που αποτελεί μέχρι και σήμερα τη σημαία της ζυθοποιίας!

Ποια ; Ασφαλώς η πολυαγαπημένη μας Delirium Tremens , με το ροζ παιχνιδιάρικο ελεφαντάκι να κλέβει τις καρδιές όλων των μπυρόφιλων. Το όλο design καταπληκτικό, αφού ο ροζουλής ελέφας παίζει πολλαπλά στις 4 γωνιές μιας φευγάτης ετικέτας που είναι τυπωμένη σε ένα καταπληκτικό μπουκάλι, βαμμένο λευκό ματ με στίγματα, όπως ακριβώς και τα κεραμικά της Κολωνίας!

Ένας λόγος ύπαρξης από τη Dogfish Head

Raison d’être σημαίνει ''λόγος ύπαρξης'' στα γαλλικά. Με τη φράση αυτή βάφτισε η αμερικάνικη ζυθοποιία Dogfish Head (της οποίας το εγκώμιο πλέκουμε συχνα-πυκνα εδώ μέσα, όπως θα’χετε καταλάβει) μία βελγικού τύπου καστανή μπύρα που πρωτοκυκλοφόρησε το 1998. Ζυμωμένη με ζάχαρη από τεύτλο, πράσινες σταφίδες και βελγική μαγιά, η Raison D’ Etre είναι μία ιδιαίτερη ετικέτα με πολύπλοκο χαρακτήρα, τον οποίο ο Sam Calagione παρομοιάζει με εκείνον ενός καλού, κόκκινου κρασιού.

Bell's Batch 10,000 :: "The end of Batch Series", το Τέλος μιας Εποχής με 101 malts και 60 hops!

Όταν ο Κολόμβος "ανακάλυπτε" κατά λάθος το 1492 μια νέα ήπειρο, την μετέπειτα επονομαζόμενη Αμερική, δεν υπήρχε περίπτωση να φανταζόταν πως αυτό που μόλις τότε έπραξε θα αποδεικνύονταν με το πέρασμα του χρόνου ως η μεγαλύτερη κατάρα και συνάμα η μεγαλύτερη ευλογία της ανθρωπότητας. Έχοντας φέρει τα πάνω κάτω στο παγκόσμιο στερέωμα, η ήπειρος που πρωτοκατοικήθηκε από κάθε φυλή του κόσμου και που αποτελεί σήμερα το σπανιότερο και πιο αλλόκοτο μωσαϊκό ανθρώπινων δραστηριοτήτων, δίκαια θεωρείται ως η υπεύθυνη για τα χίλια μύρια βάσανα του κόσμου αλλά και για τα άλλα τόσα βήματα προόδου που έχουν συντελεστεί στον πλανήτη Γη.

Για εμάς που επιλέξαμε η μπύρα να είναι η τρέλα μας, το ψώνιο μας, το χόμπυ μας ή ό,τι άλλο θέλετε, είναι προφανές πως η άλλη μεριά του Ατλαντικού αποτελεί ένα μικρό "θείο δώρο" για εμάς! Καθημερινά, υπάρχει ένας καταιγισμός ειδήσεων που μας πληροφορεί πως στο "Αμέρικα" έχουν πάρει το όλο θέμα της μπύρας πολύ ζεστά τα τελευταία χρόνια με αποτέλεσμα να παράγονται συνεχώς μικρά αριστουργήματα από κάθε άποψη.

Λίγα λόγια για την Bell’s Brewery

Μια τέτοια εξαιρετική Ζυθοποιία που συνεχώς μεγαλώνει την παραγωγή της προς τέρψη των φίλων της μπύρας στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, αποτελεί και η Bell’s Brewery στο Kalamazoo του Μίτσιγκαν των Η.Π.Α.  

Οι Δέκα Εντολές, το Χαμένο Αβαείο και το Μερίδιο των Αγγέλων.

Μη νομίζετε πως βρήκαμε κάποιο χαμένο μοναστήρι ή κάποιες συνταγές από παλιούς μοναχούς ζυθοποιούς… Κάθε άλλο… Η Αμερικανική ζυθοποιία “The Lost Abbey” μαζί με την ομόσταβλή της “Port Brewing” ιδρύθηκαν πριν μόλις μερικά χρόνια από μέλη της πρωτοποριακής μικροζυθοποιίας Pizza Port, τ’ αδέλφια Gina και Vince Marsaglia και τον Brewmaster Tomme Arthur.




Η ιστορία ξεκινά το 1987, όταν ο Vince και η Gina αγοράζουν μια πιτσαρία στη Solana Beach (κοντά στο San Diego της California). O Vince άρχισε ν’ ασχολείται και με το homebrewing (όπως τόσοι και τόσοι στην Αμερική) οπότε κάποια στιγμή οι παραγωγές του ξεκίνησαν να συνοδεύουν το ήδη “ψαγμένο” φαγητό στο μαγαζί. Το Pizza Port μετατρέπεται και επίσημα σε brewpub το 1992 και τα επόμενα δύο brewpub στην αλυσίδα ακολουθούν γρήγορα.

Η Brunehaut Brewery ... "δοκιμάζεται" !

Επιστροφή στην ζυθοποϊία Brunehaut οπου στο παρελθόν μας απασχόλησε με την Abbaye de St. Amand οπού θα δούμε 3 ετικέτες της μαζεμένες (ειναι να μην ζηλέψω).

Biere Du Mont St.Aubert

Η εν λόγω μπύρα λοιπόν ειναι μια Tripel με 8% βαθμούς αλκοόλ.
Σερβίρω στους 9 βαθμούς Κελσίου, αφρός κατάλευκος με πολλές φυσσαλίδες ο οποίος πέφτει σχετικά γρήγορα αφήνωντας ενα δάχτυλο μέχρι το τέλος. Το χρώμα της βαθύ θολό και ξανθό που τείνει να καστανίσει.
Στη μύτη έχουμε φρούτα με λίγη μπανάνα σε συνδιασμό με τα malts ... σχετικά γλυκιά μυρωδιά.
Στη γεύση έχουμε γλυκά φρούτα και ελαφρώς λεμόνι ... ενα κακό μόνο ειναι η μεταλλική γεύση οταν ειναι ποιο κρύα (ειναι κάτι που το σύναντησα στις περισσότερες ετικέτες της εταιρίας).
Στην επίγευση ελαφριά γλύκα και επιτέλους το αλκοόλ εμφανίζεται παρέα με νότες λυκίσκου οπου θα μείνει για λίγο. Η αίσθηση στο στόμα μέτρια με καλή ανθράκωση.

Βαθμολογία 7

Χρώματα ... γεύσεις και αρώματα στο Κάστρο της Brouwerij Van Honsebrouck :: Kasteel Tripel - Bruin - Rouge - Cuvée du Chateau 2010

Μεγάλη ημέρα σήμερα για την πόλη της Θεσαλονίκης.
Ανήμερα του Αγίου Δημητρίου, προστάτη της πόλης, το 1912 επήλθε και η πολυπόθητη απελευθέρωση για "νύφη του Θερμαϊκού". Γιορτή και αργία σήμερα επομένως στη συμπρωτεύουσα και το καλύτερο που έχει να κάνει κάποιος είναι να ανέβει μια βόλτα στα "κάστρα" της Άνω πόλης και να χαζέψει από εκεί πάνω την πανέμορφη θέα ... Να δει και να θαυμάσει κομμάτια της ρωμαϊκής-βυζαντινής-οθωμανικής Θεσσαλονίκης, έτσι όπως αυτά επέζησαν ανά τους αιώνες, να παντρεύονται με τη σύγχρονη πόλη που μετά το 1950 άρχισε να παίρνει μορφή μεγαλούπολης. Όταν το 315 π.Χ. ο βασιλιάς Κάσσανδρος έκαμνε τα εγκαίνια ιδρυσης της Θεσσαλονίκης, ασφαλώς και δε φανταζόταν πως πολλούς αιώνες αργότερα, αυτό το ιστορικό και εμπορικό λιμάνι της Βόρειας Ελλάδας, θα αποτελούσε την πιο όμορφη και αγαπημένη πόλη της πολύπαθης χώρας μας ...

Αυτά σκέφτηκαν πιθανόν σήμερα τα στοιχειά της φύσης και αποφάσισαν να στολίσουν την πόλη - μέρα γιορτινή που είναι - με έναν υπέρλαμπρο ήλιο ... Και αφού εγώ, δυστυχώς, δεν κατάφερα να ανέβω στα κάστρα και να αφουγκραστώ από ψηλά την αύρα της αγαπημένης μου πόλης ... είπα να φέρω κάποιο κάστρο στην οικία μου και συγκεκριμένα στο ποτήρι μου ...

Ωραία τα κάστρα και οι εποχές που καθρεφτίζονται μέσα τους ! Ακόμη πιο ωραία βέβαια, όταν τα κάστρα αυτά αποτελούν το έμβλημα μιας σειράς ποιοτικότατων ετικετών από τους μοναδικούς Βέλγους ζυθοποιούς ...

Ένα κάστρο λοιπόν ... είναι η αιτία αυτής της δημοσίευσης. Ένα κάστρο με ιστορία που αυτή τη στιγμή βρίσκεται στα χέρια της καταπληκτικής μικροζυθοποιίας που ακούσει στο όνομα Brouwerij Van Honsebrouck σε μια περιοχή του Βελγίου στη Δυτική Φλάνδρα με το όνομα Inglemunster. Μια μικρή επαρχιακή πόλη που δεν αριθμεί περισσότερους από 10.000 κατοίκους.

You Dirty Bastard...

O Mike Stevens και ο Dave Engbers ήταν δυο λάτρεις της ποιοτικής μπύρας, με κανονικές δουλειές εκτός του χώρου, όταν  αποφάσισαν να τα παρατήσουν όλα και να κυνηγήσουν τα’ όνειρό τους, να φτιάξουν δηλαδή μια μικροζυθοποιία. Κάπως έτσι θα μου πείτε ξεκίνησαν οι περισσότερες μικρές ζυθοποιίες, σε τι διαφέρει η Founders, γιατί περί αυτής ο λόγος.