Σόλο .... Εποχιακές 1ο Μερος

Όπως γράψαμε και στα τελευταία άρθρα μας κινούμαστε σε ρυθμούς Σολο καθώς ο Κρητικός ζύθος έκανε τεράστιο μπαμ. Εδώ βέβαια να αναφέρω οτι κι άλλες Ελληνικές προσπάθειες έχουν γίνει και φυσικά δεν τις ξεχνάμε και θα τις δούμε κι αυτές στα επόμενα άρθρα(πρώτα ο Θεός).

Σήμερα θα μπούμε στο μαγικό κόσμο των seasonal ετικετών της εταιρίας, καθώς όπως μας είχαν ενημερώσει εκτός της πρώτης γραμμής μπύρες θα παρήγαγαν και μια σειρά εποχιακών οι οποίες έχουν ανακοινωθεί ΕΔΩ.

Μια "βαριά Κληρονομιά" από το Μισοφέγγαρο :: Straffe Hendrik "HERITAGE" 2011 oak aged quadrupel

Ήταν Σεπτέμβριος του 2010, όταν η αγαπημένη μας Straffe Hendrik Tripel αποκτούσε μεγαλύτερη αδερφή, την Straffe Hendrik Quadrupel.

Ωστόσο, η Ζυθοποιία-καμάρι της Brugges, η De Halve Maan, δεν αρκέστηκε μόνο σε αυτό! Έτσι, η κατά γενική ομολογία εξαιρετική Quadrupel του Μισοφέγγαρου,  αφού έμεινε για λίγο παραπάνω από 12 μήνες για περαιτέρω παλαίωση-ωρίμανση στα υπόγεια κελάρια της ζυθοποιίας σε δρύινα βαρέλια, έκανε την νέα εμφάνισή της σε περιορισμένα εμφιαλωμένα "αντίτυπα" των 750ml με το όνομα HERITAGE.

Τα πρώτα μπουκάλια της Heritage για το 2011, στην πραγματικά όμορφη ξύλινη συσκευασία δώρου, βγήκαν και εκτός των ορίων της Ζυθοποιίας και ένα τέτοιο από αυτά με τον αριθμό φιάλης 464 έφτασε στα ποτήρια μας και πρόκειται εν συντομία να πλέξουμε το εγκώμιό του!

La Loubécoise: βελγίδα με maple syrup

La Loubécoise από τη βελγική Brasserie d’Ecaussines, η οποία βρισκέται στην περιοχή Ecaussines βορειοδυτικά της πόλης Charleroi. Πρόκειται για μία περίεργη μα ευχάριστη καστανή μπύρα με περιεκτικότητα σε αλκοόλ 8% α.φ. που ζυμώνεται με προσθήκη σφενδαμο-σίροπου από το Québec του Καναδά. Είναι μία από τις εποχιακές ετικέτες της βελγικής ζυθοποιίας (η οποία παράγει 9 ολόχρονα) και έπεσε στα χέρια μου πρίν από λίγες μέρες...

Εμφάνιση: χρώμα θολό καφετί-μπορντό, με ανοιχτό μπεζ αφρό που διατηρείται ικανοποιητικά

Άρωμα: ζαχαρούχο άρωμα κεικ από τα malts, καραμέλα, σταφίδες, ολίγον από μπαχάρια τύπου Jägermeister

Γεύση: Κερασο-γλύκα, αποξηραμένα φρούτα, καραμέλα, καστανή ζάχαρη, μπαχάρια. Η γλυκιά πλευρά κυριαρχεί κατά κράτος, με ελάχιστα τσιμπήματα λυκίσκου στο τελείωμα. Θυμίζει αρκετά μία kriek εμπορίου (π.χ. Liefmans, Bacchus, κτλ) στην οποία ανακατεύτηκε μπόλικο σιρόπι σφένδαμου.

Ελάχιστη ενανθράκωση, με σώμα μέτριο. Γενικά, η βελγίδα La Loubécoise πίνεται ευχάριστα παρά τη ζαχαρίλα της. Μία μπύρα που προσφέρεται για συνοδεία πάστας (ή άλλου γλυκού) αλλά μπορείτε να την απολαύσετε και μόνη της ως επιδόρπιο, όπως έπραξα εγώ.

Μαύρη μαυρίλα πλάκωσε...

Την Κυριακη που μας περασε και ενω το θερμομετρο στην Αθηνα ειχε χτυπησει 34° C εμεις (BeeRocker, sixtyneedles & o γράφων) αποφασισαμε αντι να παμε για κανα μπανακι να μαζευτουμε στο σπιτι του BeeRocker και να πιουμε καμια μπυριτσα. Μεχρι στιγμης δεν ακουγεται και τοσο καμμενο αυτο που καναμε, αφου η μπυριτσα ειναι οτι πρεπει για μια τοση ζεστή μερα και μαλιστα αραχτος στο σπιτακι με το κλιματιστικο στους 16° C. Το θεμα ειναι ομως οτι οι μπυριτσες που δοκιμασαμε δεν ηταν και τοσο δροσιστικες....ηταν παντως ολες μια & μια ....

Μιας και ολες οι μπυρες που ειχαμε κανονισει να δοκιμασουμε ηταν stout, porter & imperial stout, πολυ μαυριλα δηλαδη, ειπαμε να ξεκινησουμε με μια stout που απο οσο ξεραμε, ξεφευγε απο τα καθιερωμενα στανταρ μιας stout. Η αρχη λοιπον εγεινε με μια μπυρο-συνεργασια μεταξυ των Grassroots, Stillwater & Mikkeller και μιλαω βεβαιως για την Gypsy Juice, μια belgian stout στα 8,5% ABV για την οποια εχει χρησιμοποιηθει saison μαγια, Brett Brux (ο γνωστος μας και αγαπημενος βρεττανομυκητας) και γενναίες δοσεις λυκισκου, οχι και οτι πιο συνηθισμένο για μια stout. Ο αφρος που δημιουργει ειναι πολυ πλουσιος και καφετης και το χρωμα της καταμαυρο. Το αρωμα της  πολυ ιδιατερο για stout μιας και ο βρεττανομυκητας εχει αφησει για τα καλα την σφραγιδα του. Αυτο που κανει με την μια εμφανεστατη την παρουσια του ειναι το πρασινο μηλο, το γκρεϊφρουτ και η εντονη βελγικη μαγια που μαζι με τον καφε και το πευκο απο τον λυκισκο δημιουργουν ενα πολυ ιδιαιτερο αλλα συναμα απολαυστικο αποτελεσμα. Στην γευση κυριαρχει ο καφες και το πρασινο μηλο ενω νοιωθεις και τα τσιμπηματα απο τον λυκισκο να γεμιζουν ολο το στομα σου . Επιγευση ξηρη και πικρη ενω το σωμα της ειναι μεσαιο προς γεματο και εχει υψηλη ενανθρακωση. Μια πολυ ωραια μπυρο-συνεργασια που πιστευω ενα 8,5 το εχει ανετα...

Καλό Πάσχα με De Dolle’s Boskeun

Για τους “τρελούς” Βέλγους ζυθοποιούς της De Dolle έχουμε ξαναμιλήσει εδώ στους Μπυραματισμούς και μάλιστα την τελευταία φορά ήταν πάλι γιορτές, Χριστούγεννα, μια και παρουσιάσαμε την εξαιρετική χριστουγεννιάτικη μπύρα τους, τη Stille Nacht. Γιορτή και σήμερα, Πάσχα, και είναι ευκαιρία να δοκιμάσουμε την άλλη εποχιακή μπύρα της De Dolle, την Boskeun.




Η Boskeun – που πάει να πει “λαγός” είναι από τις πρώτες πραγματικές “πασχαλινές μπύρες” που φτιάχτηκαν στο Βέλγιο. Στη συνταγή της περιέχει Pale malts, Golding hops και μαύρη ζάχαρη, ενώ στην επαναζύμωση έχει χρησιμοποιηθεί και μέλι.
Ας μιμηθούμε λοιπόν το πασχαλινό λαγουδάκι που στολίζει το μπουκάλι μας και ας σερβίρουμε την 10% strong belgian ale μας στο πανέμορφο ποτήρι της oerbier




Το χρώμα της σκούρο πορτοκαλί, φυσικά θολό και ο λευκός αφρός της, πληθωρικός και κρεμώδης, γεμίζει το μεγάλο flute ως επάνω, αναγκάζοντάς μας να περιμένουμε να κάτσει λίγο για να ολοκληρώσουμε το σερβίρισμα.