Ελληνική μπύρα, αυθεντική !!

Μιας και οι ξενες ζυθοποιιες μονοπωλουν (δικαιως) τις αναρτησεις μας κ θελοντας να συμπληρωσω προηγουμενη αναφορα του φιλτατου Μιχου σχετικα με τις Ελληνικες μπυρες/ζυθοποιιες παραθετω ενα αρθρο που βρηκα στο διαδυκτιο για την Βεργινα.


Όταν πλησίαζε το τέλος της δεκαετίας του 1990, ο Δημήτρης Πολιτόπουλος, γεννημένος στην Αθήνα, που σπούδασε στην Αμερική Χημικός Μηχανικός στο Siebel Institute of Technology Chigago, αποφάσισε κάτι που φαινόταν παράτολμο: Να επιστρέψει στην πατρίδα του και να δημιουργήσει μια ελληνική ζυθοποιία με στόχο την παραγωγή, την εμφιάλωση και την εμπορία μπύρας ανώτερης ποιότητας που να παράγεται από ελληνικό κριθάρι και να έχει ελληνικό όνομα, αντιμετωπίζοντας ένα πραγματικό «μεγαθήριο» που είχε κατακτήσει την ελληνική αγορά με τις μπύρες «Amstel» και «Heineken».

Brewery Ommegang και Brasserie d’Achouffe συνυπογράφουν για την "Gnomegang"

"This delectable blonde ale is a co-creation of two famed farmstead breweries:

Brewery Ommegang and Brasserie d’Achouffe.

It employs five fine malts, two noble hops, and both of the distinctive Chouffe and Ommegang yeasts. You’ll enjoy the smooth drinkability, fruity aromas and flavors, and warming finish.

This one is brewed at Ommegang in New York and ABV is 9.5%."

  

Μπυραματιστές ... at the end of 2010 !!! (part 1)

Κατ' αρχήν μιας κι έλειψα γι αρκετό καιρό θα θελά να ευχηθώ σε όλους ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ... το νέο ετος να σας φέρει υγεία και ανθρώπους που θα σας αγαπάνε γι αυτο που πραγματικά είστε.


Για να ρθουμε και στο θέμα μας, λίγο πριν τα Χριστούγεννα ειχαμε την χαρά να μας επισκευθεί το φιλαράκι μας ο panagiof και τι καλύτερο απο μια μπυραματιστική βραδιά. Αυτη την φορά το σαλονάκι μου υποδέχτεικε τα φιλαράκια μου οπου περάσαμε όμορφα, γελάσαμε, είπαμε τα νέα μας και φυσικά μπυραματιστήκαμε.

Nøgne Ø Imperial Stout και Porter. Δυο μαύρες καλλονές απ’ το γυμνό νησί του Ibsen

Το γυμνό νησί. Έτσι μεταφράζεται το νορβηγικό “Nøgne Ø”, από ένα ποίημα του Ibsen, περιγράφοντας τις άγριες και γυμνές ακτές της Νορβηγίας όπως αυτές φαίνονται από τη θάλασσα, όταν ο ήρωας του Ibsen προσπαθούσε με τη βάρκα του να σπάσει τον αποκλεισμό της χώρας και να φέρει φαγητό στην πεινασμένη οικογένειά του, κωπηλατώντας στη Δανία και πίσω. Μια πράξη τολμηρή, κόντρα στη τύχη και τη λογική. Κάπως έτσι φάνηκε και στον Kjetil Jikiun, η ιδέα του να φτιάξεις ποιοτική μπύρα στη Νορβηγία, σπάζοντας τη νοοτροπία και τους περιορισμούς που ακόμα και σήμερα υπάρχουν κι έτσι ονόμασε “Nøgne Ø” τη μικροζυθοποιία που ξεκίνησε το 2002. 

O Kjetil ξεκίνησε να φτιάχνει μπύρα στο σπίτι το 1997, φέρνοντας όλα τα υλικά και την τεχνογνωσία από την Αμερική, την οποία επισκέπτονταν συχνά σαν πιλότος υπερατλαντικών πτήσεων. Όταν κάποια στιγμή το χόμπυ έγινε πάθος, έπεισε έναν ακόμη homebrewer που ήξερε, τον Gunnar Wiig, να στήσουν μια μικροζυθοποιία.

Vondel Flemish Brown Ale, 2002 :: ο "τελευταίος ασπασμός" ενός υπέροχου αποχαιρετισμού !!

Όταν κάτι αρχίζει όμορφα, καλό θα ήταν να τελειώνει με τον ανάλογο τρόπο ή τουλάχιστον το τέλος να επέλθει όσο το δυνατόν πιο αρμονικά και ανώδυνα. Τότε μόνο ο κύκλος "αρχή-μέση-τέλος" θα έχει ολοκληρωθεί σωστά. Μια όμορφη γνωριμία απαιτεί και τον ανάλογο αποχαιρετισμό, αν θέλουμε να έχουμε ένα ιδανικό φινάλε.  

Dark Star Espresso Stout: μπύρα και Grateful Dead!

Στο κελάρι της pub The Evening Star (Tolkien κανείς;), στην παραθαλάσσια αγγλική πόλη του Brighton, γεννήθηκε το 1994 η Dark Star Brewing. Μετά από λίγα χρόνια, η ιδέα της σπιτικής μπύρας που θα σερβίρεται στη pub δεν χωρούσε στα στενά όρια της μικρής πόλης και σύντομα ούτε σε αυτά της γύρω περιοχής. Έτσι, η Dark Star μεταφέρθηκε το 2001 σε ένα νέο χώρο στο Ansty. Κατόπιν της αύξησης της παραγωγής όμως, η ζυθοποιία μετακόμισε και δεύτερη φορά στο Partridge Green, όπου και παραμένει σήμερα. Τα εγκαίνια μάλιστα έκανε τον Ιανουάριο του 2010 ο διάσημος στους φίλους της μπύρας συγγραφέας και μπυροκριτικός Roger Protz! 

Η ζυθοποιία Dark Star πήρε το όνομά της από την ομώνυμη bitter που κυκλοφόρησε στο Λονδίνο το 1987 προς τιμήν του ροκ συγκροτήματος The Grateful Dead (πώς να μην συμπαθήσεις τις μπύρες τους μετά, όχι πείτε μου!!) ο Rob Jones – ο οποίος αργότερα ήταν ένας από τους τρεις ιδρυτές της ζυθοποιίας. Η παραγωγή της Dark Star περιλαμβάνει μία μεγάλη γκάμα από μόνιμες, εποχιακές και σπέσιαλ ετικέτες, τις οποίες μπορείτε να δείτε μαζί με άλλες πληροφορίες στο επίσημο σαιτ http://www.darkstarbrewing.co.uk/opdarkstar.htm

Η "Τραππιστική" μπύρα της Sierra Nevada

Ένα video που δημοσιεύθηκε τις τελευταίες μέρες μου ξαναθύμισε ένα "ιντριγκαδόρικο" άρθρο που είχε κάπως αναστατώσει τους πιστούς φίλους των τραππιστικών προϊόντων - ό,τι κι αν πρεσβεύει αυτό το όνομα σήμερα...


Η Sierra Nevada Brewing Co. μια απ' τις γνωστότερες αμερικανικές μικροζυθοποιίες θα κυκλοφορούσε λέει μια τραππιστική μπύρα, την οποία θα έφτιαχνε υπό την σκέπη ενός αμερικάνικου τραππιστικού μοναστηριού, του αβαείου του New Clairvaux. Ποιος είδε τους Τραππιστές - μάλλον τους Τραππιστόφιλους - και δε τους φοβήθηκε ύστερα απ' αυτή την ανακοίνωση; Απ' ότι φαίνεται όμως, ναι μεν η Sierra Nevada προχωρά στην παρασκευή μιας σειράς μπυρών μοναστηριακού τύπου και έμπνευσης, αλλά πουθενά δεν θα φαίνεται το όνομα trappist. Η νέα σειρά θα έχει το όνομα Ovila Abbey Ales και θα κυκλοφορήσουν τους επόμενους μήνες σε 750άρια μπουκάλια. Η πρώτη μπύρα της σειράς, η οποία και θα κυκλοφορήσει την 1η Μαρτίου, θα είναι μια abbey dubel, ενώ θ' ακολουθήσουν τον Ιούλιο μια Farmhouse style ale (Saison) και το Νοέμβριο μια Abt Quadrupel. 

Το να φέρει το όνομα abbey είναι καθόλα νόμιμο, μια και η μπύρα αυτή γίνεται σε συμφωνία και μετά από παραγγελία του μοναστηριού New Clairvaux - το οποίο βρίσκεται μόλις μερικά χιλιόμετρα μακριά απ' τη ζυθοποιία, στο Chico της Καλιφόρνια. 

Μικραίνουν τα ποτήρια της μπύρας ...

χε,χε ηρεμήστε ...

 αφορα μονο τη  Γηραιά Αλβιώνα ... ουφ.....

Βρετανία

Μικραίνουν τα ποτήρια της μπύρας μετά από τρεις αιώνες !!

Ανατρέποντας μία παράδοση τριών αιώνων, οι Αρχές της Βρετανίας αποφάσισαν να επιτρέψουν στις παραδοσιακές παμπ να σερβίρουν μπύρα σε μικρά ποτήρια, χωρητικότητας μόλις 400 ml. Ηδη από το 1698 έχει καθιερωθεί με νόμο το «κλασικό» ποτήρι μπύρας της Βρετανίας, το οποίο χωράει 568 ml ακριβώς. Τώρα όμως δύο λόγοι επιβάλλουν την μείωση της χωρητικότητάς του: αφενός η ανησυχία των πελατών για τη σιλουέτα τους και αφετέρου η οικονομική κρίση, η οποία έχει οδηγήσει πολλούς ιδιοκτήτες παμπ να ζητούν εδώ και χρόνια άδεια να σερβίρουν μικρότερα ποτήρια σε χαμηλότερη τιμή.

Η Μπύρα στην Ελλάδα κατά το 2010, μέρος πρώτο :: εγχώριες και εισαγόμενες νέες ετικέτες!

Το ξημέρωμα του 2011 στην Ελλάδα βρήκε την μπύρα - και οτιδήποτε άλλο έχει σχέση με αυτή - λίγο κάτω από το απόγειό της, πράγμα που προβλέπω πως θα συμβεί φέτος. Ποτέ μα ποτέ άλλοτε ο κόσμος στη χώρα μας δεν ασχολούνταν τόσο πολύ με την μπύρα, από οποιοδήποτε πόστο κι αν προέρχεται αυτή η ενασχόληση. Η σταδιακή άνοδος του ζύθου τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα αποτυπώθηκε και κατά τη διάρκεια του έτους που μόλις μας άφησε, αφού είναι πλέον φανερό πως όλοι (σχετικοί και άσχετοι) έχουν πέσει με τα μούτρα στην μπύρα, σαν ένα κομμάτι της αγοράς που έχει να "προσφέρει", αφού ποτέ μα ποτέ πρωτύτερα δεν είχε αναπτυχθεί σε τέτοιο και τόσο μεγάλο βαθμό.

Το γεγονός της σημαντικής οικονομικής κατάρρευσης της χώρας μας μέσα στο 2010 έφερε αναπάντεχα την μπύρα σε προνομιούχο θέση σε σχέση με τα υπόλοιπα αλκοολούχα ποτά. Σαν το πιο φτηνό αλκοολούχο ποτό που είναι, η μπύρα κατάφερε να πατήσει πάνω στο έδαφος που αργά - πλην όμως, σταθερά προετοιμάστηκε τα προηγούμενα έτη - κι έτσι κατά το 2010 γνώρισε μια άνθιση που δεν είχε γνωρίσει ποτέ.

Brasserie Du Bocq :: La Gauloise Brune

Στο παρελθόν έχουμε αναφερθεί εκτενώς στην πολύ αξιόλογη ζυθοποιία του Βελγίου, την Brasserie Du Bocq, έχοντας μάλιστα ήδη δει από κοντά και δυο ετικέτες της που εισάγονται τον τελευταίο χρόνο στη χώρα μας. Μετά τις Blanche De Namur και La Ramee Blond ήρθε η στιγμή να περάσουμε σε μια σκούρη ετικέτα της Du Bocq που αποτελεί μάλιστα και την πιο παλιά συνταγή της Ζυθοποιίας αυτής, αφού εξακολουθεί να φτιάχνεται μέχρι τις μέρες μας με ιδιαίτερη απήχηση στο κοινό από την 6η γενιά της οικογένειας Belot.

Σκουραίνουμε λοιπόν το τοπίο με την Gauloise Bruin ( Brune) που αποτελεί μια πολύ καλή Belgian Dark Strong ale ... και ταυτόχρονα το δυνατό χαρτί της σειράς ( Gauloise Blonde-Ambree-Brune)!

Witkap-Pater Stimulo & Tripel: με τη βελγική ευλογία!

Με μία πλούσια παράδοση στο χώρο της μπύρας που ξεπερνά τα 150 χρόνια, η βελγική ζυθοποιία Slaghmuylder αποτελεί μία οικογενειακή επιχείρηση που εδρεύει στη Ninove. Ιδρύθηκε το 1860 από τον Emmanuel Slaghmuylder (το δεύτερο συνθετικό του ονόματος του οποίου σημαίνει μυλωνάς) και μέχρι σήμερα βρίσκεται στα χέρια τριών αδερφών-συνεχιστών του έργου της οικογένειας. Η ζυθοποιία είναι γνωστή για τη σειρά Witkap-pater (= ασπροκάπης πάτερ), η οποία περιλαμβάνει τις εξής ετικέτες:

- Witkap-pater Stimulo (ABV 6%) / γνωστή και ως Singel

- Witkap-pater Dubbel (ABV 7%)

- Witkap-pater Tripel (ABV 7.5%)

- Witkap-pater Special (ABV 5.5%)

Η παραγωγή της σειράς ξεκίνησε το 1979 για λογαριασμό της ζυθοποιίας De Drie Linden αλλά το 1981 πέρασε επίσημα στη Slaghmuylder. Οι ετικέτες Witkap-pater χαίρουν της εκτίμησης πολλών μπυρόφιλων για τα ποιοτικά χαρακτηριστικά τους και τη γεμάτη γεύση τους. Με εξαιρετικές κριτικές σε περιοδικά και beer sites, οι Dubbel και Tripel συγκεκριμένα θεωρούνται άριστα παραδείγματα της μαεστρίας των Βέλγων και του είδους μπύρας που αντιπροσωπεύει η καθεμία. 

Δοκιμάζοντας την Infinium… κόντρα σ’ όλες τις κακές κριτικές.

Πολλά είχαν γραφτεί για την συνεργασία της Samuel Adams με την Weihenstephaner… Τόσα πολλά που διαβάζοντας τις πρώτες κριτικές που “έκραζαν” την Infinium – αυτό είναι το όνομα της νέας μπύρας – αλλά και τις όχι καλές βαθμολογίες στο RateBeer και το BeerAdvocate, πραγματικά εξεπλάγην. Μα είναι δυνατόν, μια συνεργασία δύο μεγάλων ζυθοποιών που ετοιμαζόταν  περίπου δυο χρόνια να είναι για πέταμα– όπως διάβασα από αρκετούς σχολιαστές;  Μπορεί οι ζυθοποιοί της παλαιότερης εν ενεργεία ζυθοποιίας (η Weihenstephaner έχει 970 χρόνια ανελλιπούς λειτουργίας και οι μπύρες της χαίρουν μεγάλης εκτίμησης παγκοσμίως) και της μεγαλύτερης αμερικανικής ζυθοποιίας (μετά την εξαγορά της Anheuser-Busch απ’ την InBev), απ’ τους πρωταγωνιστές της “επανάστασης της αμερικανικής μικροζυθοποιίας” να ρίσκαραν τη φήμη τους συνεργαζόμενοι σ’ ένα κακό προϊόν;


Φωτο: O Dr. Josef Schradler της Weihenstephaner και ο JimKoch της Samuel Adams

Η Infinium κυκλοφόρησε λίγο πριν τις γιορτές και μάλιστα έφτασε και στην Ελλάδα. Όταν κάποιος δει το 750άρι μπουκάλι της, με το φελό με τα ανάγλυφα χρυσά γράμματα και το φελό, πραγματικά εντυπωσιάζεται. Ακόμα και οι καλύτερες σαμπάνιες ωχριούν στη θέα της. Μπορεί για τη συνταγή να συνεργάστηκαν Γερμανοί και Αμερικάνοι, αλλά στο σχεδιασμό του μπουκαλιού διακρίνω ιταλικό ή γαλλικό γούστο. Η τιμή της, αν και ορίστηκε στα 20$ στην Αμερική και 20 ευρώ στην Ευρώπη, στην Ελλάδα μας τη βρίσκουμε με μόλις 25% καπέλο, από 24.5 ευρώ και πάνω. Υπερβολική τιμή για μπύρα; Ίσως. Μην ξεχνάμε πως μια ανάλογη μπύρα – σαμπάνια που επίσης κυκλοφορεί στην Ελλάδα, η Deus – κοστίζει ακόμα ακριβότερα…

Το Μπυρο-πρωτοχρονιάτικο δώρο στην "ώρα" του !!

Λίγες μόνο ώρες πριν φύγει το 2010, Παραμονή Πρωτοχρονιάς, έλαβα κι εγώ το δώρο μου από τον Ολλανδό Άη - Cracked Kettle !!
Η παλέτα δε θα μπορούσε να φτάσει σε πιο κατάλληλη στιγμή για μένα.
Στις 30 του Δεκέμβρη λοιπόν,  η παλέτα της παραγγελίας μας κατέφτασε κι έτσι την επομένη ακριβώς ο Νίκος & ο Σπύρος (που είχαν προγραμματίσει να ανέβουν Θεσσαλονίκη μαζί με τον Θανάση και την Τζένη για να περάσουμε μαζί  Πρωτοχρονιά), μου έφεραν κι εμένα το δωράκι μου !!
Τί ευτυχής συγκυρία !!

Οι ετικέτες εξ' Αμερικής ( κατά σειρά από αριστερά προς τα δεξιά) :

Οι καλύτερες μπύρες που δοκίμασα το 2010

Ήταν μια ιδιαίτερη χρονιά το 2010. Στη μετά μνημονίου εποχή, πολλά άλλαξαν στη ζωή μας, επηρεάζοντας λιγότερο ή περισσότερο την καθημερινότητά μας, τον προγραμματισμό μας, τα μικρά ή μεγαλύτερα σχέδιά μας για το μέλλον. Λίγο πολύ όλοι βάλαμε κάποιο φρένο σε κάποια σχέδιά μας, κάποια θέλω μας, κάποιες απολαύσεις μας.



Επειδή όμως δε μπορεί η ζωή να είναι μόνο αγωνία, άγχος και στερήσεις, υπό το φόβο του πιθανόν ζοφερού μέλλοντος, όλο και κάποιες μικροαπολαύσεις οφείλουμε να προσφέρουμε στον εαυτό μας. Για κάποιους μπορεί να είναι ένα ωραίο ρούχο ή ένα καλό εστιατόριο, για άλλους μια συναυλία ή ένα ταξίδι. Για κάποιους, το ψάξιμο, η αγορά και τέλος η απόλαυση μια καινούργιας και πραγματικά καλής μπύρας. Είπα τέλος; Όχι για όλους… μια και για κάποιους μας αρέσει να τελειώνουμε, αξιολογώντας τη μπύρα που δοκιμάσαμε, εκφράζοντας αυτά που μας άγγιξαν περισσότερο σ’ αυτό το φλέρτ

2011 ΕΥΧΕΣ ... 2011 ΜΠΥΡΕΣ για το νέο έτος !!

Πρώτη μέρα του πρώτου μήνα του πρώτου έτους της νέας δεκαετίας η σημερινή και ασφαλώς όλοι μας κάνουμε, φωναχτά ή πνιχτά, τις σκέψεις μας και τις ευχές μας για μια νέα αρχή, ευελπιστώντας, πως τουλάχιστον φέτος, θα καταφέρουμε να κάνουμε με μεγαλύτερη σύνεση, σοφία και ποιότητα περισσότερα πράγματα από ό,τι πέρυσι.

 Θα το καταφέρουμε; Αυτό αποτελεί άλλου παππά ευαγγέλιο!