Ήταν μια ιδιαίτερη χρονιά το 2010. Στη μετά μνημονίου εποχή, πολλά άλλαξαν στη ζωή μας, επηρεάζοντας λιγότερο ή περισσότερο την καθημερινότητά μας, τον προγραμματισμό μας, τα μικρά ή μεγαλύτερα σχέδιά μας για το μέλλον. Λίγο πολύ όλοι βάλαμε κάποιο φρένο σε κάποια σχέδιά μας, κάποια θέλω μας, κάποιες απολαύσεις μας.
Επειδή όμως δε μπορεί η ζωή να είναι μόνο αγωνία, άγχος και στερήσεις, υπό το φόβο του πιθανόν ζοφερού μέλλοντος, όλο και κάποιες μικροαπολαύσεις οφείλουμε να προσφέρουμε στον εαυτό μας. Για κάποιους μπορεί να είναι ένα ωραίο ρούχο ή ένα καλό εστιατόριο, για άλλους μια συναυλία ή ένα ταξίδι. Για κάποιους, το ψάξιμο, η αγορά και τέλος η απόλαυση μια καινούργιας και πραγματικά καλής μπύρας. Είπα τέλος; Όχι για όλους… μια και για κάποιους μας αρέσει να τελειώνουμε, αξιολογώντας τη μπύρα που δοκιμάσαμε, εκφράζοντας αυτά που μας άγγιξαν περισσότερο σ’ αυτό το φλέρτ
Επειδή όμως δε μπορεί η ζωή να είναι μόνο αγωνία, άγχος και στερήσεις, υπό το φόβο του πιθανόν ζοφερού μέλλοντος, όλο και κάποιες μικροαπολαύσεις οφείλουμε να προσφέρουμε στον εαυτό μας. Για κάποιους μπορεί να είναι ένα ωραίο ρούχο ή ένα καλό εστιατόριο, για άλλους μια συναυλία ή ένα ταξίδι. Για κάποιους, το ψάξιμο, η αγορά και τέλος η απόλαυση μια καινούργιας και πραγματικά καλής μπύρας. Είπα τέλος; Όχι για όλους… μια και για κάποιους μας αρέσει να τελειώνουμε, αξιολογώντας τη μπύρα που δοκιμάσαμε, εκφράζοντας αυτά που μας άγγιξαν περισσότερο σ’ αυτό το φλέρτ