Camba Brauerei, All Hail The German Revolution Pt. 2

Επόμενη Γερμανική ζυθοποιία που θα δούμε, εν τάχει πάντα καθώς βαριέστε τα μακροσκελή κείμενά μου, είναι η Camba Bavaria. Παλιά Γερμανική ζυθοποιία, ή οποία πρόσφατα κόλλησε τον ιό της παγκόσμιας craft σκηνής, και ξεκίνησε μία σειρά από καινούργια, για τους Γερμανούς, είδη, μία σιερά που η ίδια ονομάζει "Internationale Biere", δηλαδή "διεθνείς μπύρες", δηλαδή μπύρες και είδη από όλο τον κόσμο. Εγώ βρήκα 12 από αυτές τις "διεθνείς", τις οποίες θα σας παρουσιάσω σε δύο μέρη. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν τις πρώτες 6:

Beer Here Dark Hops: Οι Λυκίσκοι με τα μαύρα.

Το πρόβλημα με τις Black IPA, όπως αντελήφθη,  είναι ότι σου ταλαιπωρούν τον εγκέφαλό... τουλάχιστον στην αρχή; μέχρι, δηλαδή, να δημιουργήσει το κατάλληλο κουτάκι γι αυτό το υβρίδιο.  Διότι πέφτει συνεχώς σε πλάνη και η μία καταπληξία διαδέχεται την άλλη. Τα ερεθίσματα που δέχεται μπερδεύονται, δημιουργείται σύγχυση και τα πράγματα ηρεμούν στο κεφάλι σου μόνο όταν επέλθει ισορροπία.

Το ζητούμενο, όμως, σε μια Black IPA είναι εν τέλει η ισορροπία  μεταξύ του roasty χαρακτήρα και των λυκίσκων μετά την αρχική μάχη; ή μήπως τα αντίθετα στοιχεία να αλληλοσυμπληρώνονται όπως τα διαφορετικά όργανα σε μια συμφωνική ορχήστρα; Η τέλεια Black IPA μήπως είναι το λεγόμενο perfect blend, κάτι σαν το τέλειο calimocho (kalimotxo), που καταφέρνει να ισορροπήσει αριστοτεχνικά μεταξύ κόκα κόλας και κόκκινου κρασιού, όπως μου διευκρίνιζε χαρακτηριστικά κάποτε ένας Ισπανός φίλος;

Ποικίλες εκλεκτές μπυροδοκιμές με αφορμή μια Νεοϋορκέζα Σοκολάτα !

Οι σπιτικές παρεΐστικες μπυρο-συνευρέσεις αναμφισβήτητα έχουν πολλά πλεονεκτήματα, πέραν της όποιας ψυχικής ανάτασης που προσδίδει πάντα η συνάθροιση εκλεκτών και καλών φίλων αυτή καθεαυτή!

Αυτός είναι και ο λόγος που οι απανταχού μπυραματιστές εν Ελλάδι τις επιδιώκουμε όσο περισσότερο γίνεται ...

Το να έχεις βέβαια και μια αφορμή, έτσι για το ξεκάρφωμα και για τα μάτια του κόσμου, είναι πάντοτε πολύ πιο βολικό αφού αποκτάς αυτόματα και ένα ελαφρυντικό συνείδησης και χωρίς πολλές ενοχές αποδέχεσαι -και καλά παρά τη θέλησή σου- το "μοιραίο" που σου έμελλε να πάθεις ... !!!!!!!!!!!!!!

Αφορμή αυτή τη φορά στάθηκε η δοκιμή της Σοκολάτας από το New York, η οποία όταν βγήκε στον αέρα εδώ στους Μπυραματισμούς πριν ένα χρόνο περίπου, στάθηκε αιτία να φουντώσουν τα πάθη των σοκολατόφιλων μπυραματιστών. 

Κατά το πρόσφατο ταξίδι μας στο Bodegraven για το 4th Borefts Bier Festival της De Molen είχα τη χαρά να αντικρίσω αυτήν την σοκολατένια αμαρτία της Southern Tier στα ράφια του shop της De Molen και ασφαλώς δεν άφησα την ευκαιρία να πάει χαμένη και τσίμπησα δυο μπουκάλια από αυτήν. Το πρώτο πήγε υπέρ "επετειακής πίστεως και πατρίδας" σε μια άλλη μπυροσυνάντηση που είχα πρόσφατα, ενώ το δεύτερο αποτέλεσε όπως προείπαμε την αφορμή για τη νέα προχθεσινή μας μπυροσυνάντηση!

Sublimely Self Righteous

Για τους Stone τα ‘χουμε ξαναπεί… είμαστε τρελοί fans… Όχι, δεν μιλάω για τους Rolling Stones, καλά το καταλάβατε – αν και αγαπημένοι κι αυτοί – αλλά για τους εξίσου εκκεντρικούς, διάσημους και αναμφίβολα ποιοτικούς Αμερικανούς ζυθοποιούς στην Stone Brewing Co. Μα τι κι αν τα ‘χουμε ξαναπεί;  Χορταίνουμε; Δεν χορταίνουμε
Η δικαιολογία μας να ξανασχοληθούμε κι απόψε με τους Stone, είναι για να παρουσιάσουμε μια ακόμη εξαιρετική δημιουργία τους, μια black IPA με το “λιτό κι απέριττο” όνομα “Sublimely Self – Righteous Ale”

Η SS-RA δημιουργήθηκε το 2007, ως “XI Anniversary Ale”, η επετειακή μπύρα για τα 11χρονα της Stone. Ακόμη το στυλ Black IPA δεν είχε πάρει σάρκα και οστά, αλλά ο Mitch Steele, o head brewer της Stone, είχε δοκιμάσει μια τέτοια “μαύρη IPA” σ’ ένα μικρό brewpub στο Vermont, το “The Shed”, από τον Shaun Hill (πλέον της Hill Farmstead Brewing), ο οποίος την είχε εμπνευστεί από μια παλαιότερη συνταγή του πιονέρου Greg Noonan, ο οποίος ήταν ο πρώτος που είχε φτιάξει μια τέτοια ale, στα τέλη της δεκαετίας του ‘80.
O Greg Koch, o τιμονιέρος της Stone (όσον αφορά το προς τα που γέρνει η βάρκα) ήταν κάπως επιφυλακτικός όταν ο Mitch πρότεινε να φτιάξουν μια μαύρη μπύρα για την επέτειο (είναι γνωστή η προτίμησή του στις πιο hoppy καταστάσεις) αλλά μόλις δοκίμασε το πιλοτικό batch άλλαξε γνώμη…

H ΧΙ Anniversary Ale είχε τόσο μεγάλη επιτυχία και άρεσε τόσο πολύ στο ίδιο το προσωπικό της Stone, που μετά από "μαζικές διαδηλώσεις" αποφασίστηκε να την ξαναφτιάξουν, ως μόνιμη πια ετικέτα. Αλλά ακόμα και για τ' όνομά της, η νέα ετικέτα πέρασε από "ακρόαση". Η πρόταση του Mitch ήταν να τη βαφτίσουν "San Diego Negro" που έκανε και ρίμα, αλλά ακόμα και ο εκ φύσης "προκλητικός" Greg Koch δεν ήθελε να ρισκάρει την περίπτωση να πάρει κάποιος στραβά το όνομα της καινούργιας μπύρας τους. Έτσι πρότεινε το πιο ταιριαστό στo χαρακτήρα της ζυθοποιίας "Sublimely Self-Righteous"  

Καλό Μήνα OR καλύτερα ... Καλή Πρωτομαγιά (Εργατική OR μη)

Εργατική Πρωτομαγιά σήμερα και η Αμερική θα πρέπει να έχει την τιμητική της, αφού από την αιματοβαμμένη εξέγερση των εργατών στο Σικάγο την 1η του Μάη του 1886, η μέρα αυτή καθιερώθηκε με την Β' Διεθνή το 1889 στο Παρίσι ως ημέρα αγώνα και διεθνούς αλληλεγγύης των εργατών του κόσμου προς τιμήν των πρωτοπόρων εργατών που έχασαν τη ζωή τους γιατί απλά ζήτησαν 8άωρο και καλύτερες συνθήκες εργασίας!

Δυστυχώς σήμερα στη χώρα μας ο οποιοσδήποτε είναι απλά ευχαριστημένος και μόνο που έχει εργασία και αποδέχεται οποιαδήποτε συμφωνία άνευ όρων και με κατεβασμένα τα χέρια !!

Όσο κι αν έψαξα στα κιτάπια μου για να βρω κάτι από Σικάγο ήταν μάταιος κόπος ...
Οπότε απλά θα μεταφερθούμε στις ΗΠΑ και στην εντυπωσιακή κατά καιρούς -με τις ετικέτες που μας εμφανίζει- ζυθοποιία της Florida, την Cigar City ...
Πριν πολύ πολύ καιρό ο Σπυράκος έκανε λόγο για το Part 1 of 2 αναφερόμενος στην καταπληκτική Either 

"Η Cigar City λοιπον συνηθιζει να βγαζει μπυρες οι οποιες ειναι κατω απο το ιδιο προτζεκτ οπως η βραβευμενη σειρα Humidor series αλλα και η σειρα με τις Black IPA: Either, Or, Neither & Nor με την οποια θα ασχοληθουμε τωρα. 

Η Either & Or εχουν ηδη κυκλοφορησει στο εμποριο ενω αναμενονονται οι Neither & Νοr. Αρχικα θα δουμε την Either και στην συνεχεια την Or. Η Either ειναι μια Black Ipa ( Ιpa για την οποια εχουν χρησιμοποιηθει σκουρα malts για την παραγωγη της) υψηλης αρχικης βαρυτητας για την οποια εχει χρησιμοποιηθει μελι Ty Ty (τοπικο μελι της βορειας Florida) για την παραγωγη της, οπως επισης και μεγαλες ποσοτητες λυκισκου (citra, mt.rainer & simcoe) . Τελος εχει παλαιωθει μεσα σε καπνιστα βαρελια Ισπανικου κεδρου. Στην παραγωγη της Either εχουν συμμετασχει και αλλες δυο μικροζυθοποιιες, η Grassrots απο την Δανια και η Hill Farmtsead απο το Vermont των ΗΠΑ."

Μαγικών ομοβροντιών συνέχεια. Magic Rock Bearded Lady και Magic 8 Ball

Στο προηγούμενο post γνωρίσαμε τη νέα βρετανική μικροζυθοποιία Magic Rock και μια απ’ τις πέντε “standard” μπύρες της, την “Cannonball IPA”. Εκτός απ’ αυτές όμως, κυκλοφορούν και πέντε εποχιακές ή special μπύρες: Την “Human Cannonball” το μεγάλο αδελφό δηλαδή (double IPA) της Cannonball που γνωρίσαμε παραπάνω, την “Curious NZ” μια διαφορετική έκδοση της κλασσικής με πέντε διαφορετικές ποικιλίες νεοζηλανδικού λυκίσκου, την “Rock Star” μια American Brown Ale, προϊόν συνεργασίας με την άλλη νέα βρετανική micro (που επίσης θα γνωρίσουμε στους Μπυραματισμούς κάποια στιγμή) την Dark Star και τις δυο τελευταίες special της πεντάδας, τις οποίες και θα δούμε ευθύς αμέσως: Την “Bearded Lady” και την “Magic 8 Ball” 

Bearded Lady Imperial Brown Stout

Όπως οι μάντισσες που διάβαζαν τα χαρτιά, την κρυστάλλινη σφαίρα, ή επιδίδονταν σε άλλου είδους “μαύρες τέχνες”, έτσι κι η “μουσάτη κυρία” αποτελούσε πάντα μια σίγουρη ατρακσιόν για τα περιοδεύοντα freak shows περασμένων εποχών. Μετά λοιπόν τη σουρεαλιστική stout “Dark Arts”, δημιουργήθηκε πάνω στην ίδια συνταγή μια πιο δυνατή stout ονόματι “Bearded Lady”

Thornbridge Brewery. Γνωριμία με μια εκ των Βρετανικών “ελπίδων” δοκιμάζοντας τις Kipling, Jaipur, Raven και Saint Petersburg

Για πολλούς η βρετανική σκηνή της μπύρας χαρακτηρίζεται από συντηρητική μέχρι αρτηριοσκληρωτική, οχυρωμένη πίσω απ’ τα τείχη του CAMRA και της δικής της προγενέστερης επανάστασης της Real Ale (CAMpaign for Real Ale) όταν η εκτός “νησιού”  Ευρώπη, αφέθηκε ν’ απορροφήσει το “τσουνάμι” των μπυρο-εξελίξεων που έφτασε από την Αμερική. Ανεξάρτητα απ’ τη στάση που κρατούν στη μεγάλη πλειοψηφία τους οι βρετανικές ζυθοποιίες, κάποιες απ’ αυτές – μετρημένες στα δάκτυλα υιοθέτησαν τις “έξω από δω” επιρροές και άρχισαν να φτιάχνουν πιο γεμάτες, πιο δυνατές, πιο προκλητικές μπύρες, ξεφεύγοντας απ’ τα κλασσικά βρετανικά στυλ και εξερευνώντας κι αυτές με τη σειρά τους άλλα μονοπάτια. Ονόματα όπως αυτά των “Marble” και “The Kernel”, οι νεότερες “Dark Star” και “Magic Rock”, ή τα “κομάντο” της “BrewDog”. Μια απ’ τις πρωτοπόρους ζυθοποιίες αυτής της νέας άνοιξης της βρετανικής μικροζυθοποιίας, για την οποία και θα ‘θελα να μιλήσουμε σήμερα  είναι η Thornbridge.

Η ιστορία της ξεκινά κάπου στις αρχές του 2005, από δυο απόφοιτους σχολών ζυθοποίησης, τον  Ιταλό Stefano Cossi και τον Σκωτσέζο Martin Dickie. Ο Martin όμως ήταν πιο ανήσυχος και μετά από δυο χρόνια αποφάσισε να φύγει και να φτιάξει μαζί με τον James Watt, την BrewDog.  
Στη θέση του Dickie ήρθε ο ΝεοΖηλανδός Kelly Ryan (δυο μη βρετανοί στο τιμόνι της πρωτοποριακής βρετανικής ζυθοποιίας; Έτσι εξηγείται μάλλον… Δούρειος Ίππος ) και στη πορεία η ομάδα στελεχώθηκε και από άλλους νέους και άπειρους, πλην ορεξάτους ζυθοποιούς, ένα Chef και έναν βραβευμένο homebrewer επίσης απ’ τη Νέα Ζηλανδία.

Η ομάδα μάλλον έδεσε καλά, μια και μέχρι το 2010 οι μπύρες της Thornbridge κέρδισαν περί τα 130 βραβεία, τόσο στη Βρετανία όσο και σε διεθνείς διαγωνισμούς.
Απ’ αυτές τις μπύρες θα σας παρουσιάσω τέσσερεις απ’ τις πιο δημοφιλείς: την “Kipling” – μια South Pacific Pale Ale, την “Jaipur” IPA, την “Raven” – την Black IPA που αποδεικνύει την προοδευτικότητα της Thornbridge σε ένα φρέσκο ακόμα στυλ και (φυσικά) μια Imperial Russian Stout, την “Saint Petersburg”