Πούρο στον κόσμο της μπύρας... ή το αντίστροφο;

Ένα πούρο, ακριβώς όπως και μια μπύρα, μπορεί να συνοδεύσει άριστα μερικά από εκείνα τα βράδια που όλοι μας χρειαζόμαστε που και που. Μοναχικά βράδια, βράδια χαλάρωσης, βράδια απολογισμού και αναμνήσεων, αλλά και ήρεμα βράδια με καλή παρέα. Μπορεί να είναι μια απλή και χαμηλών τόνων corona. Μπορεί να είναι ένα πικάντικο robusto. Μπορεί να είναι ένα γήινο toro. Μπορεί όμως να είναι και ένα επιβλητικό presidente. Ίσως κατάγεται από τη Νικαράγουα. Ίσως κατάγεται από την Κούβα. Πολύ πιθανό όμως να κατάγεται και από τον Άγιο Δομίνικο ή ακόμα και την Ονδούρα.

Μεγάλο ή μικρό, κουβανέζικο ή όχι, γήινο ή γλυκό, ανοιχτόχρωμο η σκουρόχρωμο, δεν έχει σημασία. Όταν ξεφυσάς και κοιτάς τον πηχτό καπνό να απλώνεται και να δημιουργεί γραμμές, καμπύλες και σχήματα, το μόνο που έχει σημασία είναι να το απολαμβάνεις. Όπως δηλαδή και με τη μπύρα, όταν σηκώνεις το ποτήρι και κατακλύζεται ο ουρανίσκος σου από γεύσεις και το μυαλό σου από αναμνήσεις, παλιές και νέες.

Τι θα γινόταν όμως αν συνδυάζονταν αυτοί οι δύο, τελείως διαφορετικοί κόσμοι; Από τη μια ο κόσμος της βύνης και του λυκίσκου, και από την άλλη ο κόσμος του καπνού. Περίεργος συνδυασμός, δε νομίζετε; Η μήπως όχι; Θα έλεγα απλά ότι δεν έχουμε συνηθίσει τη μπύρα σαν το ποτό εκείνο που θα μπορέσει να δαμάσει τον δύστροπο χαρακτήρα ενός πούρου. Εν μέρει είναι αλήθεια. Δε μπορούν όλες οι μπύρες να το κάνουν. Όταν όμως το πετυχαίνουν το αποτέλεσμα είναι παραπάνω από απολαυστικό και ιντριγκαδόρικο. Απολαυστικό γιατί το πούρο συμπληρώνει τη μπύρα και το αντίστροφο, και ιντριγκαδόρικο γιατί σου φυτεύεται εκείνος ο μικρός σπόρος που συνέχεια σε προκαλεί να κάνεις νέες δοκιμές.

A Black Night@Local Pub (b.C)

b.C λοιπόν. Ήρθε ο καιρός να την κάνουμε γι άλλες πολιτείες .... πιο μπυροαπολαυστικές από τη δικιά μας (ας μείνω μόνο σ' αυτό). Και λίγο πριν το μπυροταξιδάκι μας είπαμε να κάνουμε μια προθέρμανση αφού ο Φωτάρας στη Τοπική μας PUB είχε κάνει καλή κατάσταση :)

Τα μαυρουζούμια παρατάχθηκαν και αφού εξαγνίσαμε τα λαιμουδάκια μας με λίγο Γαϊδαράκο το line up έσκασε μύτη

Πρώτη της βραδιάς λοιπόν από Left Hand η Black Jack, στα 5,6%.

A traditional London style beer, our Black Jack Porter highlights chocolate malt and Kent Goldings hops. Its slight initial sweetness quickly yields to the distinctive roastiness of the chocolate malt. The Kent Goldings hops perfectly balance the malt, making it very smooth, with a surprisingly clean finish.

Εμφάνιση μαύρη με λιγοστό αφρό, άρωμα λακτόζης και σοκολάτας αλλά αρκετά μαζεμένο.

Γεύση σχετικά γλυκιά με σοκολάτα γάλακτος κατά κύριο λόγο. Σώμα αρκετά ελαφρύ αλλά βελούδινο.

Επίγευση μικρής διάρκειας με σοκολάτα. Μια μέτρια μπυρίτσα που για αρχή είναι ότι πρέπει.

Βαθμολογία 7,75

Mπυραματισμοί στην εξωτική Λυκόβρυση ...

Tην Κυριακη που μας περασε μιας και ειχε μια πολυ ωραια μερα και μπορουσαμε να αραξουμε στην βεραντα του σπιτιου μου και να πιουμε καμια μπυριτσα κανονισαμε μια συναντησουλα μετα απο αρκτερο καιρο στα ΒΠ και στην εξωτικη Λυκοβρυση :)... Δυστυχως ειχαμε καποιες απουσιες μιας και ο Θανασης ηταν εκτος Αθηνων και ο Φωτης, ακα Θωμας, μας εγραψε κανονικοτατα...:). Βεβαια δεν θα μπορουσαμε να μηνουμε 4αδα και ετσι εκτος απο τους κλασσικους που ημαστε καθε φορα ειχαμε και δυο νεες παρουσιες στην μπυρομαζωξη μας, τον Φωτη (London diehard) και τον Προκοπη (chronicle) ετσι κλεισαμε την 6αδα...

Τα ''οργανα'' ξεκινησαν αρκετα νωρις και ετσι στις 3:00 το μεσημρι που κατεφθασαν πρωτοι ο Φωτης και ο Προκοπης ανοιξαμε τις πρωτες μπυριτσες μεχρι να ερθουν και τα αλλα παιδια...Αρχισαμε με μια Outblack την συνεργασια De Struise/Stillwater η οποια για αλλη μια φορα αφησε πολυ καλες εντυπωσεις. Bεβαια δεν ηταν και οτι καλυτερο για αρχη μιας και το 10% ABV δεν το λες και λιγο και μαλιστα για αρχη...αλλα δεν μασαμε εμεις...:). Παντως αν και την δοκιμασαμε σχετικα κρυα το αρωμα της ηταν αρκετα εντονο με την ψημενη βυνη, τα μαυρα φρουτα,την σοκολατα, την καραμελα και την βοτανιλα απο τον λυκισκο να κανουν εντονη της παρουσια τους. Η γευση της γλυκοπικρη και το αλκοολ εμφανεστατο...

Μαύρο "καπνιστό τσάι" στη νέα συνταγή της TNT Weizen Doppelbock από την Left Hand Bewing Co ...

Το Lapsang souchong είναι μια ποικιλία μαύρου τσαγιού της περιοχής Wuyi της επαρχίας Fujian της Κίνας με χαρακτηριστικό του το "καπνιστό άρωμα"! Αναφέρεται και ως καπνιστό τσάι ανάμεσα στις υπόλοιπες ποικιλίες τσαγιού που υπάρχουν στον κόσμο.

 "Lapsang is distinct from all other types of tea because lapsang leaves are traditionally smoke-dried over pinewood fires, taking on a distinctive smoky flavour.
The story goes that the tea was created during the Qing era when the passage of armies delayed the annual drying of the tea leaves in the Wuyi hills. Eager to satisfy demand, the tea producers sped up the drying process by having their workers dry the tea leaves over fires made from local pines."

Αυτή την ποικιλία τσαγιού χρησιμοποιεί στη νέα της συνταγή η Left Hand Brewing Co.
Η Αριστερή Παλάμη από το Longmont του Κολοράντο θα κυκλοφορήσει μέσα στο Φεβρουάριο την Left Hand TNT Weizen Doppelbock !

Μονομαχία στο τραπέζι του Black Jack

Left Hand Brewing Co. και De Struise Brouwers. Δυο πολύ καλές μικροζυθοποιίες, η πρώτη απ’ το Colorado των ΗΠΑ, η δεύτερη απ’ το Βέλγιο, θα μονομαχήσουν για χάρη μας, για το ποια φτιάχνει την καλύτερη porter. 



Ας στρώσουμε την τσόχα λοιπόν – μέρες που είναι - μια και ο αγώνας δεν θα γίνει ούτε σε κάποιο ρινγκ, αλλά ούτε σε κάποιο σκονισμένο σοκάκι της Άγριας Δύσης. Σε σαλούν ίσως, μια και η μονομαχία θα γίνει στο τραπέζι του Black Jack… και μονομάχοι θα ναι οι δυο ομώνυμες porter των ζυθοποιιών…

Left Hand Imperial Stout...

Left Hand Brewing Co. αλλη μια πολυ καλη μικροζυθοποιια απο την αλλη πλευρα του Ατλαντικου και συγκεκριμενα απο το Κολοραντο των ΗΠΑ η οποια δημιουργηθηκε απο την αγαπη των ιδρυτων της για δημιουργια ποιοτικης μπυρας η οπως λενε και οι Αμερικανοι για Craft Beer. Oλα ξεκινησαν τον Δεκεμβρη του 1990 οταν ο αδερφος του DicK Doore, ενας απο τους δυο ιδρυτες της Left Hand, του εκανε δωρο για τα Χριστουγεννα ενα homebrew kit.
Ετσι ξεκινησε ο Dick Doοre να φτιαχνει τις δικες του σπιτικες μπυρες μεχρι που τον Αυγουστο του 1993 οπου και συναντησε ενα παλιο του φιλο τον Eric Wallace, o αλλος συνιδρυτης της Left Hand, ο οποιος ετρεφε και αυτος μεγαλη αγαπη για τις craft beers. Ετσι λοιπον αποφασισαν να φτιαξουν την δικια τους μιρκοζυθοποιια εχοντας και την προτροπη φιλων και γειτονων οι οπoιοι ειχαν δοκιμασει τις σπιτικες μπυρες του Dick και του Εric και ειχαν ενθουσιαστει.